สถานที่ท่องเที่ยวของแขวงบ่อแก้ว
ห้วยทราย	วัดจอมมณีรัตน์	ตลาดเมืองบ่อแก้ว

สถานที่ท่องเที่ยว
• แขวงบ่อแก้วมีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจมากมาย เช่น วัดจอมแก้วมณีรัตน์ ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ของเมือง วัดพระธาตุตากผ้าทองที่ชาวบ้านเล่าว่า ทุกๆ วันขึ้น 15 ค่ำ จะมีแสงพวยพุ่งออกมาจากองค์พระธาตุ และอนุสาวรีย์ของท่านไกรสร พรหมวิหาร อดีตนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นที่เคารพของชาวลาว มีวิถีชีวิตของชาวบ้านเผ่าต่างๆ ทั้งชาวเขาเผ่าแลนแตนที่ยังคงรักษาประเพณีดั้งเดิมเอาไว้อย่างเหนียวแน่น หมู่บ้านยองหิน ภูมิปัญญาของชาวไทลื้อที่สามารถสร้างบ้านไม้แบบเคลื่อนย้ายได้ แวะชมหมู่บ้านต้มเหล้าขนาดใหญ่ ในเมืองยังมีขนมจีนเคล้ารสปลาร้าของหมู่บ้านข้าวปุ้นไว้ให้ลองชิมกันอีกด้วย
• แขวงบ่อแก้วเป็นแขวงที่มีขนาดเล็กสุดของประเทศลาว มีพรมแดนติดกับประเทศไทย ประเทศพม่า ห่างจากชายแดนจีนเพียง 100 กิโลเมตร เดิมบริเวณนี้เรียกว่า หัวโขง เพราะตั้งอยู่ต้นแม่น้ำโขง ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นบ่อแก้ว มีห้วยทรายเป็นเมืองหลวง เป็นเมืองท่าการค้าที่ใหญ่ที่สุดริมแม่น้ำโขง สมัยฝรั่งเศสเข้ามาปกครองลาว เมืองห้วยทรายมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก เพราะเป็นที่ทำการแขวง และได้สร้างค่ายทหารไว้บนเนิน เรียกว่า ป้อมการ์โน ทหารไทยเคยเข้าไปยึดสมัยที่เกิดกรณีพิพาทอินโดจีน ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวลาว ชาวไทลื้อ ส่วนริมแม่น้ำโขงจะเป็นชาวไทเขินและมีชนเผ่าที่อาศัยอยู่ตามภูเขาอีกมากมาย
สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองห้วยทราย
• วัดจอมแก้วมณีรัตน์ : ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือเมืองหันหน้าสู่แม่น้ำ มีความสูงประมาณ 100 เมตร ห่างจากท่าเรือท่าด่าน 200 เมตร ภายในบริเวณวัดมีพระอุโบสถขนาดกลางสร้างด้วยไม้สัก ศิลปะแบบไทยใหญ่ ฝาผนังโดยรอบของพระอุโบสถมีภาพเขียนสีน้ำมันลักษณะเป็นศิลปกรรมแบบลาวมีสีสันที่สวยงาม ที่หอระฆังมีระฆังและกลองขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนยอดสูงสุดของหอระฆังสามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ของฝั่งไทยและท่าเรือบั๊คได้อย่างชัดเจน วัดแห่งนี้ได้รับการบูรณะปฎิสังขรณ์ใหม่โดยพระราชดำรัสของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา เมื่อครั้งเสด็จมาเยี่ยมเยือนเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว เมื่อปี พ.ศ. 2537 
นอกจากนี้บนยอดเขาใกล้กันยังมีป้อมการ์โน ป้อมเก่าของฝรังเศส ปัจจุบันใช้เป็นที่ตั้งของกองทัพรัฐบาลลาว ไม่อนุญาตเปิดให้บุคคลทั่วไปได้ชม
• วัดพระธาตุตากผ้าทอง : ตั้งอยู่บนเนินเขาสูง 200 เมตร ห่างจากท่าเรือท่าด่านประมาณ 3 กิโลเมตร ทางขึ้นวัดอยู่ห่างจากท่าเรือเร็วของลาวประมาณ 100 เมตร ภายในบริเวณวัดมีพระอุโบสถขนาดกลาง เป็นศิลปกรรมแบบลาว ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นมาใหม่ ใกล้กับพระอุโบสถมีพระธาตุตั้งอยู่หันหน้ามาทางฝั่งไทย ชาวลาวเล่าว่าทุกๆวันขึ้น 15 ค่ำ จะมีแสงสีต่างๆพวยพุ่งขึ้นมาจากองค์พระธาตุ สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากฝั่งไทย

• อนุสรณ์สถานของท่านไกรสร พรหมวิหาร : ตั้งยู่ห่างจากท่าเรือท่าด่านประมาณ 1 กิโลเมตร อนุสรณ์สถานของท่านไกรสร พรหมวิหาร อดีตนายกรัฐมนตรีของลาวผู้ล่วงลับไปแล้ว เป็นที่เคารพรักของประชาชนชาวลาวเป็นอย่างมาก เพราะเมื่อครั้งที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ท่านได้สร้างคุณประโยชน์ต่างๆ ไว้มากมาย ทั่วทั้งประเทศลาว ปัจจุบันชาวลาวนิยมมากราบไหว้บูชาอนุสรณ์สถานของท่านเป็นจำนวนมาก
• สนามบินบ่อแก้ว : ตั้งอยู่ห่างจากท่าเรือท่าด่านประมาณ 7 กิโลเมตร เป็นสนามบินภายในประเทศ สร้างขึ้นในสมัยที่สหรัฐอเมริกาเข้ามามีบทบาทในลาว รันเวย์สนามบินค่อนข้างเก่า มีหอบังคับการบินความสูงประมาณ 100 เมตร มีเที่ยวบินให้บริการจากนครเวียงจันทน์มาสนามบินห้วยทรายสัปดาห์ละ 3 เที่ยวบิน (เที่ยวบินอาจเปลี่ยนแปลงได้) รอบๆสนามบินมีทิวทัศน์ที่สวยงาม
• ตลาดเมืองบ่อแก้ว : ตลาดเมืองบ่อแก้วเป็นตลาดเช้า อยู่ทางทิศใต้ของตัวเมือง บริเวณนี้นับเป็นจุดตั้งต้นถนนสายหลักคือถนนเรียบชายฝั่งโขง สองฝากฝั่งมีร้านตั้งอยู่เรียงรายทั้งร้านอาหาร ร้านขายสินค้าทั่วไป และร้านขายของที่ระลึกจากชนกลุ่มน้อย
• หมู่บ้านต่างๆ รอบตัวเมือง : นอกจากสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ แล้วรอบๆ ตัวเมืองยังมีวิถีชีวิตของชาวบ้านเผ่าต่างๆ ให้ชมกันอีกด้วย ใช้เวลาประมาณครึ่งวันก็สามารถเที่ยวได้ครบแล้ว
• หมู่บ้านน้ำว้าง : ถัดจากตัวเมืองห้วยทรายมาประมาณ 20 กิโลเมตร จะพบกับหมู่บ้านชาวเขาเผ่าแวนแตนหรือ ลาวห้วย เป็นชนชาติเก่าแก่ของลาว ภายในหมู่บ้านชาวบ้านดำรงชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย การแต่งกายคล้ายกับชาวเผ่าเย้า ผู้หญิงนุ่งซิ่นสั้น ใช้สีดำเป็นพื้น ผู้ชายใส่เสื้อเปิดให้เห็นหน้าท้อง
• หมู่บ้านข้าวปุ้น : เป็นหมู่บ้านชาวลาวที่ประกอบอาชีพทำขนมจีนกันทั้งหมู่บ้าน ส่งขายตามแขวงต่างๆ ในประเทศลาว และบางส่วนส่งมาขายยังฝั่งอำเภอเชียงของของไทยอีกด้วย ชาวลาวนิยมรับประทานขนมจีนซึ่งนำมาผสมกับน้ำปลาร้ากันมาก
• หมู่บ้านยองหิน : เป็นหมู่บ้านของชาวไทลื้อที่อาศัยอยู่ในประเทศลาว จุดเด่นน่าชมอยู่ตรงภูมิปัญญาของชาวไทลื้อที่สร้างบ้านไม้ทั้งหลังแบบสามารถเคลื่อนย้ายได้ โดยนำเสาบ้านแต่ละต้นมาวางบนหิน สันนิษฐานว่าเพื่อป้องกันไม่ให้ปลวกมากินไม้มากกว่าที่จะต้องการย้ายบ้าน
• หมู่บ้านต้มเหล้า : เป็นหมู่บ้านชาวลาวที่ประกอบอาชีพต้มเหล้า สาโท กระแซ่ กันทั้งหมู่บ้าน ในประเทศลาวไม่ถือว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ชาวบ้านที่ว่างเว้นจากการทำนาแล้วจะมาต้มเหล้ากันทั้งหมู่บ้าน ใช้วัตถุดิบคือข้าวเหนียว สำหรับปริมาณดีกรีไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับระยะเวลาของการหมักบ่มแต่น่าจะสูงกว่า 40 ดีกรีขึ้นไป
 

ทริปนี้เป็นทริปแรกของผมที่จะแนะนำให้ไปเที่ยวลาว สมัยนี้น้อยคนนักที่จะเดินทางไปเที่ยวลาวผ่านบริษัททัวร์ เพราะว่าการไปเที่ยวลาวนั้นง่ายทั้งเรื่องการเดินทาง การสื่อสารพูดคุยก็ภาษาไทยได้ 100% เพราะว่าชาวลาวเขาดูทีวีไทยกันทุกบ้าน ทำให้เขาฟังเราออกหมด แต่อาจพูดไทยไม่สะดวกนัก เที่ยวลาวแค่ possport เล่มเดียวก็จบ ไม่ต้องมีวีซ่า เรื่องค่าที่พักค่าอาหารก็ไม่แพง ทำให้ใครๆ ก็ไปเที่ยวลาวด้วยตัวเองกันทั้งนั้น ทริปนี้ผมจึงพาเที่ยวลาว โดยเริ่มที่ห้วยทรายตรงข้ามเชียงของก่อนไปยังที่อื่นต่อ ซึ่งเส้นทางนี้สามารถต่อเชื่อมไปยัง หลวงน้ำทา หลวงพระบาง เวียดนาม จีนยูนานได้ครับ   ขอแนะนำการเดินทางกันก่อน หากเดินทางจากกรุงเทพฯ สามารถใช้รถ บขส. มาลงมี่เชียงของ หรือรถทัวร์ของสมบัติทัวร์ ซึ่งจะมีวีไอพี 24 ที่นั่ง ออกจากกรุงเทพฯ หลายเที่ยวช่วงหัวค่ำ มาถึงเชียงของก็ประมาณแปดเก้าโมงเช้า หากมาด้วยรถสมบัติทัวร์ก็ดีหน่อย มาถึงก็ขอเข้าห้องน้ำของ สำนักงานของเขาที่เชียงของได้ โทรจองทัวร์ของสมบัติทัวร์ได้ที่เบอร์ สมบัติทัวร์ 029362495 ครับ เมื่อมาถึงเชียงของสถานีรถจะอยู่ห่างจากท่าเรือบั๊ค (ฝั่งไทยเรียกแบบนี้) ประมาณ 3 กิโล สามารถนั่งรถสองแถวตุ๊กๆ ราคาคนละ 20 บาท ถึงท่าเรือเลยครับ หรือจะแวะกินข้าวมันไก่ในเมืองก่อนก็ได้แล้วแต่ชอบ แต่หากแวะร้านอาหารแล้วจะไปท่าเรือต่อก็จะต้องเสียเงินอีกรอบเพื่อนั่งตุ๊กๆไปท่าเรือครับ   เมื่อไปถึงท่าเรือก็ทำตามขั้นตอนข้างล่างนี้เลยครับ .............. ขั้นตอนการข้ามแดนที่เชียงของไปยังห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ลาว 1.นำ Passport ไปประทับตราที่ตึกทางซ้ายมือนี้ครับ 2. เดินไปอีกนิดเดียวเพื่อซื้อตั๋วเรือคนละ 30 บาท 3.ขึ้นเรือข้ามฝากได้เลยครับเรือออกตลอดเวลา 4.ชมวิวไม่น้ำโขงไประหว่างทาง 2 นาทีก็ถึงครับไม่ไกล 5. เมื่อไปถึงฝั่งลาว ให้ไปเขียนใบแบบนี้ครับ เขาเรียกว่า ใบ Immigration เสร็จแล้วเอาไปยื่นต่อเจ้าหน้าที่ เขาก็จะประทับตาให้เรา ก็เป็นอันจบ ไปลาวไม่ต้องใช้วีซ่า ก็สามารถอยู่ในลาวได้ 30 วัน หากเข้าที่ด่านห้วยทรายของ ลาว ซึ่งขึ้นกับแขวงบ่อแก้ว ก็สามารถนั่งรถไปเที่ยวต่อ ยังแขวงอื่นๆของลาว เช่น หลวงน้ำทา หลวงพระบาง หรือ อาจต่อไปยังยูนนาน เวียดนาม ก็ง่ายสะดวกถึงกันหมด *** ถึงห้วยทรายแล้ว เรามาเที่ยวกันได้แล้วครับ *** เมื่อขึ้นที่ท่าเรือตรงห้วยทราย ตรงนี้ชาวลาวจะเรียกว่าท่าข้าม จะเห็นโรงแรมเยอะหลายแห่งไม่ต้องห่วงเรื่องที่พัก ราคาอยู่ที่คืนละ 250 บาท หากเป็นห้องแอร์ก็เพิ่มอีกนิดหน่อย ไปหน้าร้อนคงต้องนอนห้องแอร์หากต้องการอยู่ที่ห้องตอนกลางวัน เพราะกลางวันหน้าร้อนจะร้อนเหมือนทางเชียงใหม่เชียงราย แต่หากไปหน้าอื่นๆ ไม่ต้องนอนห้องแอร์ก็ได้ครับ ห้วยทรายเป็นเมืองเล็กของแขวงบ่อแก้ว ซึ่งสถานที่ท่องเที่ยวจริงๆของแขวงบ่อแก้วที่นักท่องเที่ยวต่างชาติ(ไม่รวมไทย) รู้จักกัรคือ การโหนสลิงในป่า ซึ่งต้องเดินทางไปจากห้วยทรายไปทางหลวงน้ำทาอีก 70 กิโลเมตร และจะต้องเดินเข้าไปอีกนิดหน่อยเพื่อเข้าไปถึงยังจุดนี้ แต่ว่าหากต้องการไปจริงๆบริเวณท่าข้ามก็มีบริการทัวร์ให้ท่านได้เลือกใช้บริการอยู่ครับ   สำหรับตัวเมืองท่าทรายนั้นไม่ค่อยใหญ่นัก จะว่าไปก็เป็นจังหวัดชายแดนสุดๆของลาว แต่เนื่องจากอยู่ติดกับไทยทำให้เจริญเพราะชาวบ้านลาวก็ไปซื้อหาของฝั่งไทยกันประจำ คนไทยเองก็มาลงทุนทำร้านอินเตอร์เน็ต ร้านขายเบียร์ลาว และโรงแรมที่ห้วยทรายหลายที่ ห้วยทรายมีร้านอาหารส่วนใหญ่จะเป็นร้านนักท่องเที่ฝรั่งมานั่งดินเนอร์ ราคาก็ราคาฝรั่งก็ไม่ถูกนักครับ ส่วนร้านที่ขายพวกอาหารตามสั่ง ผัดกระเพราผัดซีอิ้วก็หากินได้ที่นี่ไม่ยากมีอยู่สองสามร้าน ส่วนร้านที่ชาวห้วยทราย ชาวลาว นิยมกินกันประจำก็เป็นร้านเฝอ คนลาวที่ห้วยทรายที่เป็นข้าราชการ ทำงานรัฐวิสาหกิจ ก็จะกินเฝอเป็นอาหารหลักมื้อเช้าและมื้อกลางวัน ส่วนมือเย็นส่วนใหญ่จะทำกินกันที่บ้าน หรือไม่ก็ซื้ออาหารถุงตักขายถุงละ 20 บาท มีอยู่สามสี่ร้านแถวๆริมโขง   ห้วยทรายมีร้านอินเตอร์เน็ตให้บริการอยู่หลายร้าน อินเตอร์เน็ตที่นี่ราคาชั่วโมงละ 60 บาท ส่วนร้ากาแฟแบบสตาบัค หรือวาวี อะไรแบบนี้ไม่มีครับ มีแต่ร้านชาวบ้านขายกาแฟชงธรรมดา เนื่องจากที่นี่อากาศเย็นสบายตลาดปี จึงไม่มีร้านอาหารหรือร้านกาแฟที่เป็นห้องแอร์ให้เห็น ชาวห้วยทรายริมแม่น้ำโขงก็ยังคงจับปลาจากแม่น้ำโขงมาอากินกันอยู่ถึงแม้จะมีนักท่องเที่ยวเริ่มผ่านมากแล้ว วิถีเดิมๆของชาวบ้านส่วนหนึ่งก็ไม่ได้เปลี่ยนไป เมื่อมาถึงรุ่นลูกร้านสมัยนี้ก็ทำงานราชการ งานบริษัทที่เกี่ยวกับธุรกิจท่องเที่ยว ทั้งที่ห้วยทรายหรือเมืองอื่นๆ พ่อแม่ก็อยู่ที่ห้วยทราย ก็เหมือนๆกับประเทศไทยเราครับ ที่บ้านชนบทมีแต่คนแก่ๆ ลูกหลานไปทำงานในเมือง แต่ของห้วยทรายไม่ได้ถึงขนาดบ้านเราเพราะทรัพยากรของเขายังมีอีกมาก อยู่กับบ้านทำมาหากินก็ยังพอได้ คนวัยทำงานที่ห้วยทรายนิยมออกกำลังกายโดยการตีแบ็ตกันตอนเย็นๆ การเฉลิมฉลองนั่งดื่มเบียร์คุยเล่นสนุกสนามเป็นภาพที่เห็นได้ทั่วไปของหนุ่มสาวชาวห้วยทราย หากไปนั่งจิบเบียร์ลาวที่ร้าน “ขอบใจเด้ย” ซึ่งเป็นบาร์เบียร์ลาว อยู่กลางเมืองพอดี จะเห็นหนุ่มสาววัยทำงานขับมือเตอร์ไซต์ผ่านไปมา เห็นนักท่องเที่ยว และก็มีวัวเดินผ่านบ้างบางครั้ง ห้วยทรายมีวัดอยู่บนภูเขาชื่อ “วัดจอมเขามณีรัตน์” ชาวห้วยทรายจะไปทำบุณตักบาตรกันทุกวันพระ ผมเองก็มีโอกาสไปทำบุญกับเขาด้วย เมื่อเช้านี้เขาประกาศว่าจะมีงานเวียนเทียนคืนนี้ ผมเองจะต้องเดินทางไปหลวงน้ำทาต่อ คิดว่าจะไปเวียนเทียนที่หลวงน้ำทาแทน ห้วยทรายเป็นเมืองหนึ่งที่มีเสนย์ จากการที่ผมได้มานอนที่นี่สองคืน ได้พูดคุยกับชาวบ้าน คุยกับคุณทวี คนไทยที่มาเปิดร้านขายเบียร์ลาวที่นี่ ทำให้รู้ว่าเมืองนี้สงบ ปลอดภัย 100% สำหรับนักท่องเที่ยว และชาวห้วยทรายเขาก็ยิ้มแย้มแจ่มใสใจดีกับนักท่องเที่ยว ผมเองไปทำบุณที่วัด ไปเจอแม่จันน์แก้วเขาก็ชวนผมตักร์บาตรข้าวเหนียวด้วย และก็ยังชวนไปไหวศาลาเทวดา และชวนเที่ยวบ้านเขาอีกด้วย ผมชอบห้วยทรายครับ โอกาสหน้าผมจะมาเที่ยวอีก ร้านอาหารที่ผมขอแนะนำมี 3 ร้าน ร้านแรกคือเฝอ ชื่อร้านคือ "เฝอร้านมิ๊ก" ตามด้วยร้านปิ้งเป็ด ชื่อ "ร้านปิ้งเป็ดห้วยทราย" แต่ป้ายร้านคือร้านโค้งแว๊บ สองร้านนี้ผมจะลงให้อีกรอบนึงเพราะมีทั้งรูปและวีดีโออยู่แล้วครับ ส่วนช่วงกลางคืนต้องร้านนี้เลยครับ "ร้านขอบใจเด้อ" ร้านนี้บรรยากาศดีมาก อยู่กลางเมืองห้วยทราย เหมาะสำหรับไปนั่งกินเบียร์ลาวสักขวดสองขวด นั่งดูวัวผ่านไปมา ดูชาวบ้าน ดูนักท่องเที่ยว นั่งสบายๆ อากาศดีๆ สามสี่ทุ่มถึงไปนอนครับ เจ้าของชื่อทวี ไปถามหากันได้ การเดินทางของผมที่ห้วยทรายนี้ ผมได้ไปเที่ยวตลาดเช้า ตลาดเย็น ไปตักบาตรข้าวเหนียวที่ วัดจอมเขามณีรัตน์ หากเป็นวันพระชาวบ้านเขาจะไปวัดกัน (ชาวหลวงพระบางส่วนใหญ่ตักบาตรข้าวเหนี่ยวช่วงเช้า ไม่ได้ไปวัด เฉพาะในเมืองหลวงนะ ไกลๆออกไปจะเหมือนกับที่ห้วยทรายครับ) ซึ่งผมไปตรงวัดพระพอดี และก็ได้ไปชิมอาหารอร่อยๆด้วย รอติดตามกันต่อไปครับ ทริปนี้เที่ยวไปเรื่อยๆ จนถึงเวียดนามเลยครับ ....เมษายน 2553 (Mr.Hotsia) ห้วยทราย ห้วยทราย ห้วยทราย