เมื่อเอ่ยถึงเวียงจันทน์คนเข้าใจกันว่าเป็นเมืองหลวงของประเทศลาว ซึ่งก็ถูกต้องไม่มีอะไรผิดครับ แต่จะให้รู้ให้ลึกไปอีกหน่อยก็คือว่า ประทศลาวมีแขวงทั้งหมด 17 แขวง มีดังนี้  แขวงอัดตะปือ แขวงบ่อแก้ว แขวงบอลิคำไซ แขวงจำปาสัก แขวงหัวพัน แขวงคำม่วน แขวงหลวงน้ำทา แขวงหลวงพระบาง แขวงอุดมไซ แขวงพงสาลี แขวงสาละวัน แขวงสะหวันนะเขด แขวงเวียงจันทน์ แขวงไซยะบูลี แขวงเซกอง แขวงเชียงขวาง และแขวงสุดท้ายเป็นแขวงที่เป็นเมืองหลวงของลาวด้วยคือนครหลวงเวียงจันทน์ พึ่งเปลี่ยนชื่อมาจากกำแพงนครเวียงจันทน์ไม่นานนี้เองครับ

จะเห็นว่ามีแขวงเวียงจันทน์ และนครหลวงเวียงจันทน์ นครหลวงเวียงจันทน์นี้ประกอบด้วยเมืองจันทะบูลี, เมืองสีสัดตะนาก,เมืองไซเสดถา เมืองสีโคดตะบอง เมืองหาดซายฟอง และ ตอนใต้ของเมืองไซทานี ส่วนวังเวียงที่ดังๆนั้นอยู่กับแขวงเวียงจันทน์ไม่ใช่นครหลวงเวียงจันทน์ครับ Mr.Hotsia จะพาเที่ยวเวียงจันทน์จะรวมทั้งแขวงเวียงจันทน์และนครหลวงเวียงจันทน์ไปด้วยเลย เพราะคนไทยส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าเวียงจันทน์คือเมืองหลวงและที่แขวงเวียงจันทน์ด้วย

เมื่อไปเที่ยวเวียงจันทน์โซนที่ไปเดินเที่ยวกันจะอยู่ติดริมแม่น้ำโขง ซึ่งคนลาวเรียกว่าแคมโขง ตอนผมเที่ยวเดือนมกราคมมีหาดทรายยาวลงไปในแม่น้ำโขง มีคนไปเล่นตีแบตกันด้วยบรรยากาศดีจริงๆครับ บริเวณแคมโขงจะมี Guest House ราคาถูกอยู่ด้วยตกลางคืนบริเวณนี้เป็นเป็นตลาดไนต์มาเก็ต(Vientiane Walking Street) ริมโขงมีอนุสาวรีย์เจ้าอนุวงศ์ที่สร้างเสร็จใหม่ๆไม่กี่เดือนนี้เองครับ ช่วงกลางคืนเดินเล่นกินโรตีเวียงจันทน์ อร่อยๆริมแคมโขง โซนแคมโขงยามค่ำคืนคึกคักครับ มีนักท่องเที่ยวเดินเล่นเวียงจันทน์บริเวณนี้ผมชอบครับ

ส่วนช่วงกลางวันสถานที่ที่ควรไปเที่ยวคือหอพระแก้ว วัดสีสะเกด ประตูชัย พระธาตุหลวง และที่พลาดไม่ได้คือสวนพระหรือฝรั่งเรียกว่า "Buddha Park" เป็นที่ท่องเที่ยวที่คนสร้างคนเดียวกับ "ศาลาแก้วกู่" ฝั่งไทย การเที่ยวแบบอิสระต้องค่อยๆเดินดูเดินเที่ยวไปเรื่อยๆไม่รีร้อน ผมว่าใช้เวลา 1 วันก็น่าจะครบทั้งหมดครับ ลองคลิกไปดูแต่ละสถานที่ผม review ไว้ให้แล้ว

เรื่องอาหารการกินกันบ้างในแบบฉบับของ Mr.Hotsia ผมชอบที่ไปกินกาแฟร้อนๆตอนเช้า ร้านกาแฟที่ผมแนะนำคือร้านโจมาคอฟฟี่เวียงจันทน์(Free WIFI) หรือจะไปกินกาแฟร้านทรูก็ได้(ไม่ฟรี WIFI) ส่วนหากใครที่ตื่นเช้าๆ แล้วไม่กินอาหารที่โรงแรมอีกทางเลือกคือไปกินข้าวปียกเส้นที่ย่านกลางเมือง เช้าๆอากาศดีครับ เวียงจันทน์ดูสดชื่นน่าเดินเล่น ส่วนบริเวณแคมโขงยามเช้ามีคนวิ่งออกกำลังกายบ้าง จูงหมาวิ่งเล่นบ้าง

ส่วนตอนกลางวันหากไม่ใช่หน้าหนาวเวียงจันทน์ก็ร้อนครับไม่เหมาะเดินเล่นตอนเที่ยงๆ ผมแนะนำว่าหลบแดดไปที่ตลาดเช้า Shopping mall ที่อยู่ข้างสถานีขนส่งเวียงจันทน์ดีกว่า แอร์เย็นฉ่ำอาหารที่ Food Center อร่อย หรือจะเอาแบบ Mr.Hotsia ไปดูหมอดูไพ่ป๊อกข้าง Shopping Mall ก็ได้ครับ

เรื่องที่พักราคาที่พักที่เวียงจันทน์มีหลายระดับเหมือนเมืองหลวงของประเทศต่างๆ หากเป็นราคากลางๆที่พักสบายๆไม่หรูไม่โลก็อยู่ที่คืนละ 600-800 บาทครับ ไม่ต้องจองล่วงหน้า แต่หากช่วงหลุดยาว หรือบางช่วงก็หาที่พักยากเอาแน่ไม่ได้ ดูเหมือนที่พักที่เวียงจันทน์ราคาแบบเที่ยวอิสระจะมีไม่มาก จะให้ชัวร์จองล่วงหน้าไปก่อนจากที่พักของ Agoda ที่ผมลงให้ด้านล่างก็ได้ครับ ไปถึงมีที่พักแน่นอน Mr.hotsia มกราคม 2554

เที่ยวเวียงจันทน์ของ Mr.Hotsia
เที่ยวเวียงจันทน์	วังเวียง	หอพระแก้ว	ดูดวงไพ่ป๊อก	สวนพระ Buddha Park
ประตูชัย	อนุสาวรีย์เจ้าอนุวงศ์	ไนท์มาร์เก็ตเวียงจันทน์	โจมาคอฟฟี่เวียงจันทน์	พระธาตุหลวงเวียงจันทน์
คลาดเช้า shopping mall	วัดสีสะเกต	โรตีเวียงจันทน์	ธาตุดำ/พระธาตุดำ	True coffee Vientiane
สถานีขนส่งเวียงจันทน์	ข้าวเปียกเวียงจันทน์	แคมโขง

แขวงเวียงจันทน์ เป็นแขวงหนึ่งที่ขึ้นกับ แขวงกำแพงนครเวียงจันทน์ ซึ่งได้แยก จากกันในปี 1983 มีเนื้อที่บริเวณโดยรอบ ทั้งหมด 19,900 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันกำลังได้รับการพัฒนาและการเอาใจใส่เป็นพิเศษจากรัฐบาล มีพลเมืองทั้งหมดประมาณ 313,000 คน ประกอบด้วย 9 ตัวเมืองใหญ่ๆ คือ
เมืองโพนโฮง, เมืองทุระคม,เมืองวังเวียง, เมืองแก้วอุดม,เมืองกาสี, เมืองไชยสมบูรณ์,เมืองฮ่ม, เมืองชะนะคาม และเมืองเฟืองมีชายแดนติดกับแขวงหลวงพระบาง, แขวงเชียงขวาง,แขวงบริคำไซ, แขวงไชยะบุรี และแขวงกำแพงนครเวียงจันทน์

     แขวงเวียงจันทน์เป็นแหล่งอุดมสมบูรณ์ ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ และมูลมรดกอันล้ำค่าเช่นมีป่าดงหนา และสานน้ำลำธารที่ใสเย็นซึ่งเป็นแหล่งกำเนินดของอู่ข้าวอู่น้ำในการทำมาหากินเลี้ยงชีพของประชาชนในเขตนี้ อ่างน้ำงึมถูกสร้างขึ้นด้วยการสร้างเขื่อนเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าไปรับใช้ชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน และนำส่งออกขายต่างประเทศ นอกจากนั้นอ่างน้ำงึม ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญและสวยงานที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศลาวณ ที่นี้ ท่านจะได้สัมผัส กับธรรมชาติอันแท้จริงโดยเฉพาะแล้วชาวนครเวียงจันทน์ และชาวต่างประเทศจะใช้เป็นสถานที่พักผ่อนแบบปิคนิคสุดสัปดาห์ โดยการนั่งเรือล่องไปตามหมู่เกาะ ดอนน้อย, ใหญ่ ต่างๆ เวลากลับถึงฝั่งท่านก็จะสามารถแวะรับประทานอาหารด้วยเนื้อปลาสดๆ เมื่อมุ่งหน้าไปตามเส้น ทางหมายเลข 13 เหนือที่คดเคี้ยวไปตามสันภูประมาณ 152 กิโลเมตรจากกำแพงนครเวียงจันทน์ ก็จะถึงเมืองวังเวียงซึ่งเป็นเมืองที่มีอากาศค่อนข้างหนาวเย็น และมีธรรมชาติที่สวยสดงดงาม เปรียบเสมือนกับเครื่องประดับของเมืองนี้ ผาท้อ, วังเวียง, ถ้ำจัง และสายน้ำโขงเป็นมิ่งขวัญของชาวเมือง ซึ่งใครๆ ก็ไม่อาจจะหลงลืมได้ เช่นเดียวกับผาต่อ-หน่อคำ ไม่เพียงแต่เท่านี้ วังเวียงยังเป็นดินแดนแห่งข้าวขาวสาวงาม ประชาชนขยันขันแข็ง วีระอาจหาญ ตั้งแต่ปู่ย่าตายาย ซึ่งได้มรดกทางด้านศิลปะวัฒนธรรมสืบทอดมาให้ลูกหลานตราบเท่าทุกวันนี้

 

สถานที่ท่องเที่ยวในเวียงจันทน์
ตัวเมืองเวียงจันทน์	พระธาตุหลวง	หอพระแก้ว	วัดสีสะเกด	อนุสาวรีย์ประตูไซ
พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติลาว	วัดสีเมือง	วัดองตื้อ	วัดอินแปง	ตลาดเช้า
ศูนย์วัฒนธรรมบ้านดาโพ	สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว	วัดเชียงขวาง	น้ำตกหินคันนา	แผนที่เวียงจันทน์

เวียงจันทน์
   เวียงจันทน์เป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของลาว ตั้งอยู่เลียบบริเวณแม่น้ำโขงตอนกลาง เป็นเมืองที่เคยมีบทบาททางการเมือง เศรษฐกิจและสังคมผ่านระยะประวัติศาสตร์ยาวนาน ได้เคยมีความสัมพันธ์กับเมืองโบราณอื่นๆทางภาคใต้ของจีน,อินเดีย และเอเชียอาคเนย์ตามตำนานโบราณกล่าวว่าเดิมเมืองน้ำคือ"บ้านหนองคันแทเสื้อน้ำ"ต่อมาเมื่อเศรษฐกิจการผลิตขยายตัว บ้านนี้ได้ เปลี่ยนเป็นเมืองชื่อว่า"เมืองเวียงจันทน์" ปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของ สปป.ลาว มีเนื้อที่ 3,920ตารางกิโลเมตรมีพลเมืองทั้งหมด 476,000 คนประกอบด้วย 7 เมืองคือเมืองจันทะบุรี,เมืองสีโคตตะบอง,เมืองไชยเศรษฐา,เมืองสีสัตนาค,เมืองนาทรายทอง,เมืองไชยธานีและเมืองหาดทรายฟอง มีชายแดนติดกับแขวงนครเวียงจันทน์,แขวงบริคำไชยและประเทศไทย

แผนที่ประเทศลาวแบบชัดมาก

แผนที่เวียงจันทน์

แผนที่เวียงจันทน์-ลาว

พระธาตุหลวง
//// เป็นธาตุใหญ่ และสวยงานที่สุดใน สปป.ลาว สร้างขึ้นโดยช่างโบราณลาวที่มีฝีไม้ลายมือดีเป็นพิเศษ มีคุณค่าทางด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะวัฒนธรรมสูง และยังเป็นตัวแทนของสถาปัตยกรรมศิลป์ของลาวล้านช้าง ในสมัยเจริญรุ่งเรืองอีกด้วยซึ่งไม่มีพระธาตุองค์ใดใน สปป.ลาวที่จะเสมอเหมือนได้ พระธาตุหลวงองค์นี้สูง 45 เมตร ความกว้างจากทิศตะวันตกถึงทิศตะวันออก49 เมตรและมีพระธาตุน้อยบารมี 30 องค์ล้อมรอบเป็นบริเวณพระธาตุหลวงสมัยอดีตก็เหมือนปัจจุบันคือเป็นศูนย์กลางศิลปะวัฒนธรรมที่ใหญ่สุดอยสปป.ลาว สามารถดึงดูดเอาความรักความสามัคคีของลาว และชาวต่างประเทศ ซึ่งจะเห็นได้จากวันเพ็ญเดือน12 ของลาวทางจันทรคติ(ระหว่างเดือนพฤศจิกายน)ของแต่ละปี

บรรดาพระสงฆ์สามเณร องค์การจัดตั้ง มหาชน และประชาชนจำนวนมากทั้งภายในกำแพงนครเวียงจันทน์ และแขวงต่างๆ ได้พากันหลั่งไหลเข้ามาเพื่อทำบุญนมัสการพระธาตุหลวงประจำปีร่วมกันด้วยจิตเลื่อมใสศรัทธาของแต่ละคน พระธาตุหลวงได้ก่อสร้างขึ้นในสองระยะ คือ เมื่อปี ค.ศ. 1929-1930 ท่านโฟมแบก นักปราชญ์ชาวฝรั่งเศสได้ทดลอง
ขุดค้นดู เพื่อให้ทราบว่ามีอะไรบ้างอยู่ใจกลางพระธาตุหลวงในนั้นท่านได้พบเห็นพระธาตุน้อย(ปิรามิด) อยู่ใจกลางพระธาตุหลวงและพบฐานบันไดลงไปหาธาตุน้อยนั้นทั้งสี่ด้านจากข้อมูลทางโบราณวิทยาหรือวัตถุ ุโบราณที่พบเห็นอยู่ในพระธาตุหลวงและบริเวณรอบๆ พระธาตุหลวงจากตำนานโบราณและเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ของภาคพื้นนี้นั้น จึงสันนิษฐานได้ว่าพระธาตุหลวง จึงสันนิษฐานได้ว่าพระธาตุหลวงสมัยแรกเริ่มนั้นอาจสร้างขึ้นเมื่อประมาณศตวรรษที่ 6 ถึงศตวรรษที่ 7 สมัย"อาณาจักรเจนละ" และไม่อาจเก่าแก่ไปกว่านี้ได้ ภายหลังพระเจ้าไชยะเชษฐาธิราช ได้สร้างเมืองเวียงจันทน์เป็นนครหลวงแล้ว 6 ปี คือปี ค.ศ. 1566ท่านได้นำพาประชาชนก่อสร้างพระธาตุหลวงขึ้นที่ชานเมืองเวียงจันทน์ทางทิศตะวันออก
ตามศิลาจารึกของพระเจ้าไชยะเชษฐาธิราชเขียนไว้ว่า พระองค์ได้ก่อสร้างพระธาตุหลวง ครอบพระธาตุน้อยองค์หนึ่งที่มีมาแต่ก่อนแล้ว พระธาตุนี้ให้ชื่อว่า"เจดีย์โลกะจุฬามณี"แต่คนส่วนใหญ่เรียกว่า"พระธาตุหลวง" เป็นธาตุใหญ่ที่มีศิลปะแบบลาวแท้ๆ

วัดองตื้อ
   สร้างขึ้นเมื่อศตวรรษที่ 16 แห่งคริสตศักราช (ค.ศ. 1566) ภายหลังที่เจ้าไชยะเชษฐาธิราช สร้างเมืองเวียงจันทน์ 6 ปี และสันนิษฐานว่า สร้างครอบวัดเก่าในสมัยขอม เพราะอยู่บริเวณวัดอินแปงได้พบเห็นวัฒนธรรมขอมหลายแห่ง ซึ่งแต่ก่อนวัดองตื้อ, วัดอินแปง, และวัดหายโศก ตั้งอยู่บริเวณเดียวกัน ผู้เฒ่าผู้แก่ได้เล่าว่าแต่ก่อนเรียกว่า "วัดไชยะภูมิ" เมื่อมีพระพุทธรูปองตื้อ มาประดิษฐานที่นี่แล้ว คนทั้งหลายจึงเรียกว่า "วัดองตื้อ" มาจนถึงปัจจุบัน วัดองตื้อในสมัยสงคราม (ค.ศ. 1828-1829) ได้ถูกทำลายเสียหายเช่นเดียวกับวัดอื่นๆ ในนครเวียงจันทน์ เหลือไว้เพียงแต่ซากเสา เริ่มแต่ปี 1911-1912 ได้ซ่อมแซมขึ้นใหม่ แต่ก็ยังสามารถรักษารูปเดิมของฝาผนังไว้ได้ ส่วนหลังคานั้นทำขึ้นมาใหม่ พุทธสีมาวัดองตื้อเป็นพุทธสีมาตัวแม่ต่ำเตี้ย สกุลช่างสถาปัตยกรรมศิลป์สมัยพระเจ้าไชยะเชษฐาธิราชศตวรรษที่ 16 ส่วนบานประตู 3 บาน ด้านหน้าพุทธสีมานั้น เป็นสมัยเจ้าศรีสว่างวัฒนา นำมาถวายเมื่อปี ค.ศ. 1966 ประติมากรรมศิลป์พระพุทธรูปใหญ่องตื้อทำด้วยทองเหลืองที่สวยงาม ประดิษฐ์สร้างขั้นโดยคนลาว ซึ่งมีความประณีตไม่น้อยกว่าสกุลช่างศิลปะใด และไม่ซ้ำแบบใคร ตามพงศาวดารลาวกล่าวไว้ว่าพระเจ้าไชยะเชษฐา ธิราชได้นำพาประชาชนหล่อพระพุทธรูปทองที่สำคัญขึ้นในปี 1566 มีจำนวน 4 องค์ คือ พระเจ้าองตื้อ, พระสุก, พระใส, และพระเสริม ตามการเล่าสืบทอดกันมากว่าวว่าพระสุกจมอยู่ในน้ำเวินสุกในเวลาที่แม่ทัพสยามพยายามเอาข้ามน้ำโขงไปบางกอก, พระใส ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในวัด โพธิ์ชัยหนองคาย, พระเสริม ปัจจุบันประดิษฐานอยู่วัดปทุมวนาราม บางกอก ประเทศไทย

วัดสีสะเกด
///วัดสีสะเกด สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1818 ตามคำสั่งของเจ้าอนุวงศ์ รัชการสุดท้าย (เจ้าชีวิตองค์ สุดท้าย)แห่งอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ วัดสีสะเกด ซึ่งเดิมได้กล่าวไว้ในศิลาจารึกว่า "สะตะสหัสสาราม" (แปลว่าวัดแสน) แต่คนทั้งหลายเรียกว่า วัดสีสะเกด วัดนี้ตั้งอยู่ติดกับพระราชวังหลวง ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และถ้าอยู่ในกำแพงโบราณเวียงจันทน์ชั้นใน (ชั้นใน) ห่างไกลจากแม่น้ำโขง 250 เมตรวัดสีสะเกด เป็นวัดหนึ่งที่มีความหมายทางประวัติศาสตร์เมื่อต้นศตวรรษที่ 19 แห่งคริสตศักราชและมีวัดเดียวเท่านั้นในนครเวียงจันทน์ที่ไม่ถูกทำลายจากสงคราม เมื่อปี ค.ศ. 1829 และโครงร่างพุทธสีมา พูดได้ว่ายังสมบูรณ์ตามแบบดั้งเดิม ส่วนที่ถูกทำลายไปบ้างจะ เป็นศิลปะตกแต่ง ทรัพย์สมบัติวัดนี้ส่วนใหญ่ก็สูญเสียไปในสงคราม ปี ค.ศ. 1829 เช่นเดียวกัน และในคราวต่อมาด้วย แต่ก็ยังมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ ปางชนะมาร ประดิษฐานอยู่กลาวงพุทธสีมา 1 องค์ พระพุทธรูปทองเหลือง ปางห้ามญาติ 2 องค์ และพระพุทธรูป 120 องค์ ตั้งวางแสดงอยู่ และสิ่งที่มีค่าอื่นๆ ที่สวยสดงดงามเป็นพิเศษซึ่งยังเป็นตัวอย่าง แสดงให้เห็นการขยายตัวทางด้านศิลปวัฒนธรรมสกุลช่างล้านช้างเวียงจันทน์ในต้นศตวรรณที่ 19 แห่งคริสตศักราช วัดสีสะเกด เป็นแหล่งรวบรวมมรดกวัฒนธรรมทางศาสนา เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924 เป็นต้นมา ปัจจุบันพระ พุทธสีมาวัดสีสะเกดเป็นคลังสะสมวัตถุโบราณต่างๆ ที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และศิลปะนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15, 16, 17, 18, 19 และที่พิเศษคือการสะสมวัตถุศิลปวัฒนธรรม สมัยต้นศตวรรษที่ 19 แห่งคริสตศักราช นอกจากนี้ ยังมีหอไตร (หอสมุดทางศาสนา) สร้างขึ้นในระยะเดียวกันกับวัดสีสะเกด เพื่อเก็บพระคัมภีร์ทางพุทธศาสนา (พระไตรปิฎก) หรือคัมภีร์อื่นๆทางศาสนา หอไตรนี้แต่เดิมประดับประดาดอกดวงและติดแก้วที่สวยสดงดงาม แต่ได้สูญหายไปเกือบหมด แต่ก็ยังมีเหลือบ้างส่วนที่แสดงให้เห็นถึงความงดงามของศิลปะสกุลช่าง ต้นศตวรรษที่ 19 หอไตรนี้ได้บูรณะปรับปรุงใหม่เมื่อปี ค.ศ.. 1930

วัดสีเมือง
   เป็นวัดหนึ่งที่เก่าแก่ มีความเกี่ยวพันกับชีวิตความเป็นอยู่, สังคม ความเชื่อถือของชาวนครเวียงจันทน์ สมัยโบราณและสมัยต่อมา ทั้งนี้สังเกตจากเมื่อจะเปิดงานบุญนมัสการพระธาตุหลวงจะต้อมมีการทำพิธีอยู่วัดสีเมืองก่อน คือ ข้าราชการ พ่อแม่ พี่น้องประชาชน ภายใต้การนำพาของเจ้านครหลวงเวียงจันทน์ แห่ปราสาทผึ่งไปถวายบูชาที่วัดสีเมืองในวันขึ้น 13 ค่ำ ก่อนจะมีการแห่ปราสาทผึ้งไปบูชาพระธาตุหลวงในวันเพ็ญ 15 ค่ำ และหลังจากบุญพระธาตุหลวงแล้ว คือแรม หนึ่งค่ำเดือน 12 ได้แก่ปราสาทผึ้งไปบูชาวัดองตื้อและวัดอินแปง จึงถือว่าบุญเดือน 12 ได้สำเร็จลงแล้ว การปฏิบัติเช่นนี้ได้ทำมาตั้งแต่เมื่อใดและด้วยเหตุผลอันใด ก็ยังไม่พบหลักฐานแจ่มชัด อาจมีเหตุผลทางประวัติศาสตร์ มีความหมายทางความเชื่อถือ ซึ่งไม่อาจทอดทิ้งได้ จึงมีการสืบทอดกันมาถึงปัจจุบันพุทธสีมาวัดสีเมืองนี้ เป็นพุทธสีมาตัวเมีย สมัยล้านช้างหลวงพระบาง สกุลช่างศิลปะ เวียงจันทน์ต่อมา พุทธสีมานี้ก็ถูกทำงานหักพังลงในสมัยเวียงจันทน์ร้าง เช่นเดียวกับพุทธสีมาอื่นๆ และได้บูรณะซ่อมแซมปรับปรุงใหม่ เมื่อครั้งต้นศตวรรษที่ 20 พร้อมๆ กันกับวัดอื่นๆอยู่นครเวียงจันทน์และเชื่อว่าการบูรณะซ่อมแซมปรับปรุงใหม่นี้รักษารูปเดิมไว้ เว้นเสียแต่โครงสร้างของหลังคาเท่านั้น ที่ไม่สามารถรู้ได้ เพราะได้หักพังไปหมดแล้ว

วัดอินแปง
   วัดอินแปง เป็นวัดที่เก่าแก่วัดหนึ่งอยู่ในนครเวียงจันทน์ภายในวัดประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างหลายอันที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม เช่น พุทธสีมา, หอไหว้, หอไตร, พระธาตุเจดีย์, พระพุทธรูป, เสาหิน,ใบเสมาหินรูปสิงห์ ทั้งหมดที่กล่าวมานี้ ล้วนแต่แสดงถึงประวัติศาสตร์ช่วงใดช่วงหนึ่งของนครเวียงจันทน์ วัดอินแปงทางประวัติศาสตร์นั้นยากที่จะหาหลักฐานแน่นอนว่าวร้างขึ้นเมื่อใด ใครเป็นผู้สร้าง เรื่องนี้ต้องอาศัยหลักฐานทางโบราณคดีที่พบเห็นอยู่ในวัดคือใบเสมาหิน พระพุทธรูป, เสาหิน… ซึ่งเป็นวัฒนธรรมสมัยมอญและขอม ถึงแม้ว่าวัตถุดังกล่าวนี้จะมีการเคลื่อนย้ายก็ตาม แต่วัฒนธรรมนี้ก็ยังเกี่ยวพันกับชื่อของวัดอินแปง คำว่า "อิน" อาจนำมาจากคำว่าพระอินทร์ ซึ่งหมายถึงเทพเต้าพระองค์หนึ่งของลัทธิศาสนาพราหมณ์ ดังนั้นวัดอินแปงนี้อาจสร้างขึ้นเพื่อเป็นศาสนาสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาพราหมณ์ หรือสถานที่ทางศาสนาสมัยมอญ-ขอม ก็อาจเป็นได้ พุทธสีมาวัดอินแปงเป็นสถาปัตยกรรมศิลป์ที่สวยงาม สกุลช่างศิลปะสมัยพระเจ้าไชยะเชษฐาธิราช ศตวรรษที่ 16 ซึ่งมีโครงร่างคล้ายๆ กับพุทธสีมาองตื้อ, วัดจัน, วัดศรีเมือง มีฐานชั้นเดียว เสากลม ด้านหน้ากว้างขวาง ใช้เป็นสถานที่ชุมนุมทำบุญสุนทานของชาวพุทธได้สะดวกดี

*** ขอขอบคุณข้อมูลส่วนหนึ่งจาก www.oceansmile.com (ส่วนหนึ่งผมเขียนเอง) จำเป็นต้องขอทางเจ้าของก่อนนำไปใช้นะครับ ***