สวนผึ้งราชบุรี

สวนผึ้งราชบุรี

มีคนพูดถึงสวนผึ้งกันเยอะและก็ไปเที่ยวกันหลายคน Mr.Hotsia ก่อนไปสวนผึ้งนึกภาพไม่ออกว่าหน้าตาเป็นอย่างไร เห็นรูปทีไรก็มีแต่แกะกับมนุษย์หินฟริ๊นสโตน ไปเที่ยวด้วยตัวเองจะต้องอธิบายให้เห็นภาพรวมของสวนผึ้งให้ได้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไรครับ

สวนผึ้งเป็นอำเภอที่อยู่ทางตะวันตกของจังหวัดราชบุรี พื้นที่เป็นภูเขาหากขับรถไปถึงตัวอำเภอสวนผึ้งแล้วจากนั้นไปทางชายแดนจะมีรีสอร์ทต่างๆมากมาย มีร้านกาแฟตกแต่งสวยๆ มีบ้านแกะสองสามแห่งที่ทำเป็นที่พักด้วยก็มี นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวสวนผึ้งส่วนใหญ่ก็เข้าพักที่ใดที่หนึ่ง นอนดื่มด่ำกับธรรมชาติ รูปแบบการเที่ยวเหมือนๆวังน้ำเขียวครับ พอตื่นขึ้นมาก็ไปเที่ยวบ้านเทียนหอม หรือไปนิวแลนด์ที่มีบ้านแกะ หรือบางคนอาจไปสวนผึ้งเช้าไปเที่ยว เที่ยว เที่ยว แล้วกลับ ก็ได้

สำหรับการจัดวันไปเที่ยวที่ Mr.Hotsia ขอแนะนำสำหรับวันหยุดแค่เสาร์และอาทิตย์คือ เดินทางเช้าวันเสาร์ออกจากกรุงเทพฯ ไปเที่ยวตลาดน้ำดำเนินสะดวก ตลาดน้ำท่าคา แล้วไปนอนที่ตลาดน้ำอัมพวา ตื่นเช้ามาตอนประมาณ 9 โมงก็ขับรถไปตลาดร่มหุบที่ตัวเมืองสมุทรสงครามไกล้ๆ แล้วกลับมา check out เดินทางไปเที่ยวสวนผึ้ง กินอาหารเที่ยง แล้วเดินทางเที่ยวไปด้วยกลับมายังกรุงเทพฯครับ

จะบอกว่าจริงๆแล้วสวนผึ้งคือที่พักผ่อนนอนสูดอากาศสบายๆ ไม่ค่อยมีอะไรมากนัก แต่เป็นที่ท่องเที่ยวที่ไม่ไกลกรุงเทพฯ เดินทางง่าย ทำให้คนไปเที่ยวกันมากเท่านั้นเอง อย่าคาดหวังกะสวนผึ้งมากกว่านี้ สำหรับคนที่ชอบแนวธรรมชาติๆ หารีสอร์ทที่พักสักที่นั่งนอนสูดโอโซนในวันหยุดสุดสัปดาห์เหมาะมากครับ Mr.Hotsia ตุลาคม 2554

ข้อมูลเพิ่มเติมของอำเภอสวนผึ้งจาก http://www.paktho.ac.th สวนผึ้งเป็นอำเภอสุดเขตแดนราชบุรีติดสันเขาตะนาวศรี สุดแดนแผ่นดินไทยทางด้านตะวันตกอีกด้วยเดิมทีนั้นสวนผึ้งขึ้นกับอำเภอจอมบึงในปี พ.ศ. 2525 ได้แยกตัวและยกฐานะขึ้นมาเป็นอำเภอสวนผึ้ง

ลักษณะภูมิประเทศ เต็มไปด้วยป่าเขาเนินดิน พื้นดินเป็นที่ชันเสียส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยมีการบุกรุกตัดไม้ทำลายป่ามากนักนอกจากมีป่าไม้อุดมสมบูรณ์แล้วยังพบแร่ดีบุกตามสันเขาอีกหลายแห่ง จึงมีการขุดร่อนแร่ขึ้นตั้งแต่ต้นสมัยรัตนโกสินทร์ หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้เริ่มเปิดการค้าเสรี มีการสัมปทานทำเหมืองแร่อย่างเป็นล่ำเป็นสันสวนผึ้งเมื่อก่อนเป็นเมืองกันดานขาดการติดต่อสันจร เริ่มเปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีการให้สัมปทานบัตรขุดแร่ดีบุกเหมืองก็ถูกพัฒนามีการตัดถนนเข้าเหมืองระยรทางหลายสิบกิโลเมตรเพื่อลำเลียงเครื่องจักรไอน้ำ เครื่องยนต์ดีเซล เครื่องกลหนักมาใช้ทำเหมือง ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาเป็นประชากรของเหมืองแต่ละแห่งมากมายนับร้อย ๆ คนทำให้เกิดชุมชน เกิดตลาด มีไฟฟ้าน้ำบาดาลให้ใช้ มีวัด โรงเรียน สถานีอนามัย ร้านค้า มีแม้กระทั่งบาร์และบ่อน ในยามนั้นสวนผึ้งจึงคึกคักและเริ่มมีการคมนาคมติดต่อกับผู้คนภายนอกต่อมาแร่ดีบุกตก เหมืองเสื่อม ผู้คนอพยพไปอยู่ที่อื่น สวนผึ้งก็เงียบเหงาลง แต่ยังคงมีการค้าขายที่ชายแดนจนกระทั่งด่านปิดตัวลง การค้าขายจึงซบเซาลงอย่างมาก

สภาพภูมิประเทศของสวนผึ้งนั้นขนาบด้วยเทือกเขาตะนาวศรีเป็นพรมแดนตะวันตกมีทั้งป่าเขา น้ำตก ธารน้ำภาชี แม้จะตื้นน้ำไหลเชี่ยวแต่ก็เป็นลำธารที่ยาวไกล หล่อเลี้ยงชีวิตคน ต้นไม้ และสัตว์ในที่แห่งนี้ในแนวป่าลึกชนชายแดนระหว่างไทยกับพม่านั้นมีต้นไม้ใหญ่โตมากขนาดสี่คนโอบต้นไม้นี้บรรดาหมู่ผึ้งและมิ้มมาทำรวงรังขนาดใหญ่มากรังหนึ่ง ๆ กว้างเป็นเมตร ต้นหนึ่ง ๆ มีถึงกว่า 200 รังทีเดียวชาวบ้านกะเหรี่ยงจะอาศัยการตีรังผึ้งซึ่งถือเป็นน้ำหวานของป่าที่หวานหอมบริสุทธิ์จากดอกไม้ป่ามายังชีพต้นไม้แห่งรังผึ้งนี้ชาวบ้านกะเหรี่ยงเรียกว่า "ไหมซ่าเลียง" ชาวบ้านไทยเรียกว่า "ต้นชวนผึ้งหรือยวนผึ้ง" นี่เป็นที่มาของชื่ออำเภอสวนผึ้งปัจจุบันยังมีน้ำผึ้งหวานหอมบริสุทธิ์แท้จากป่าวางขายกันอยู่แม้จะน้อยลงไปอย่างมากแล้วก็ตามและมาจากแนวป่าเขตพม่าเสียส่วนใหญ่สวนผึ้งเริ่มเป็นที่รู้จักของผู้คนเมืองกรุงอีกครั้งในยุคเศรษฐกิจเบ่งบานเป็นฟองสบู่อีกครั้งหนึ่งระหว่างปี พ.ศ. 2530 - 2538 ก็เพราะความงามตามธรรมชาติแวดล้อมไปด้วยป่าเขาทำให้ผู้คนนิยมมาท่องเที่ยวในดินแดนแห่งนี้เกิดการจัดสรรที่ดินมีบ้านพักแบบรีสอร์ทขึ้นมากมายมีร้านอาหารการกินขึ้นเป็นดอกเห็ดเรียงรายตามสองข้างถนนนับจากเขตจอมบึงไล่เรื่อยมาจนสุดแดนอำเภอสวนผึ้ง

ชนกลุ่มใหญ่ในสวนผึ้งนั้นมีหลายเผ่าพันธุ์อยู่มาแต่เดิมก็คือกะเหรี่ยงชนที่อยู่รุ่นเก่ามานานกว่า 200 ปีเป็นกะเหรี่ยงที่อพยพมาจากเมืองทวายหนีภัยสงครามเข้าอำเภอสังขละบุรีจังหวัดกาญจนบุรีรอมแรมผ่านป่าเขามาปักหลักตามลำน้ำภาชีที่สวนผึ้งกลุ่มนี้เป็นกะเหรี่ยงโปวกะเหรี่ยงโปวที่เคยเป็นเจ้าครองเมืองสังขละบุรีคนแรกคือ "พระยาศรีสุวรรณคีรี" คำว่ากะเหรี่ยงมาจากคำมอญที่เรียกชนชาวเขากลุ่มนี้ว่า "คะเร็น" เรียกต่อกันมาในหมู่คนไทยกลายเป็นกะเหรี่ยงในระยะ 50 กว่าปีมานี้ กะเหรี่ยงที่อพยพตามหลังมาส่วนใหญ่เป็นกะเหรี่ยงสะกอร์อพยพมาสมทบเพิ่มเติมจากเมืองทวายและเมืองมะริดหนีภัยการเมืองเข้าสู่ดินแดนไทยอาศัยอยู่ตามตะเข็บชายแดนในความดูแลของหน่วยราชการในชุมชนแห่งนี้คำว่ากะเหรี่ยงหมายถึงกะเหรี่ยงโปวส่วนกะหร่างก็คือกะเหรี่ยงสะกอร์สำหรับคำว่ากะเหรี่ยงมีความหมายว่า ผู้ด้อยกว่า ดังนั้นผู้ที่ถูกเรียกว่ากะหร่างจึงไม่ค่อยพอใจนักปัจจุบันเพื่อความสามัคคีทางการได้บัญญัติคำใหม่เรียกชนกลุ่มกลุ่มนี้รวมกันว่า "ไทยตะนาวศรี" กลุ่มกะเหรี่ยงยังรักษาวัฒนธรรมประเพณีของตนเองไว้โดยเฉพาะพิธีกินข้าวห่อในเดือนเก้าชาวกะเหรี่ยงจะสวมชุดกันเต็มยศ ไปมาหาสู่กันจากหมู่บ้านต่าง ๆ พี่น้องก็จะมาร่วมกินข้าวห่อกันเรียกขวัญคืนจากป่าดง

งานหลวงพ่อนวมที่วัดแจ้งเจริญกลุ่มชาวกะเหรี่ยงจะเดินไปตามชุมนุมทำบุญที่นี่กันหลากหลายหมู่บ้านและอำเภอคนมอญมีอยู่บ้างโดยจะอยู่ร่วมกันเป็นกลุ่มก้อนไม่ปะปนกับใครโดยเฉพาะกับกะเหรี่ยงคนไทยอพยพเข้ามาอยู่ในสวนผึ้งมากขึ้นในระยะหลัง ๆ ซึ่งอพยพกันมาจากอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมมาตั้งหลักแหล่งเพื่อทำการเกษตรจึงเป็นผู้นำการเกษตรรุ่นใหม่ของสวนผึ้ง ในสวนผึ้งเองก็มีป่าอนุรักษ์เช่นสวนป่า แก่งส้มแมว อยู่ในสวนป่าสิริกิติ์ภาคกลางอันเป็นสวนป่าในโครงการอุทยานธรรมชาติวิทยาติดพรมแดนไทย-พม่า

คลิป Mr.Hotsia พาเที่ยวบ้านหอมเทียนสวยผึ้ง