เที่ยวจำปาสัก
ตอนที่ผมเขียนเรื่องเที่ยวจำปาสักนี้ ผมนั่งอยู่ที่เรือนพักสายทองจำปาสักอยู่ริมแม่น้ำโขง แม่น้ำโขงช่วงนี้กว้างมากๆ มีดอนตรงกลางเรียกว่า “ดอนแดง” จำปาสักมีที่ท่องเที่ยวที่คนไทยรู้จักกันดีคือปราสาทวัดพูมรดกโลกของลาวต่อจากหลวงพระบาง แต่จำปาสักกลับเป็นเมืองที่เงียบๆ เพราะคนไทยที่มาเที่ยวแค่ผ่านจำปาสักไปเที่ยววัดพูแล้วไปนอนที่ปากเซ เพราะว่าห่างกันแค่ 30 กิโลเมตรเท่านั้น ยิ่งถนนที่ตัดมาจากทางปากเซก่อนข้ามสะพานที่มาจากช่องแม็ก(ด่านวังเต่าของลาว) การมาเที่ยววัดพูจะไม่ผ่านตัวเมืองจำปาสักอีกเลย ไม่ต้องข้ามเรือ เพราะถนนตัดเข้าหาวัดพูโดยตรง
คนจำปาสักก็เริ่มคิดเหมือนกันว่าหากถนนเสร็จแล้วในปี 2554 จะมีคนมาเที่ยวเมืองจำปาสักไหม ผมไปตีแบ็ตกับคนจำปาสักแล้วก็รับรับรู้ความรู้สึกตรงนี้ ผมจึงคาดการณ์ว่าในช่วงแรกที่คนไทยเที่ยวโดยใช้ทัวร์ก็อาจกระทบแต่ระยะยาวแล้วคนมีแนวโน้มเที่ยวด้วยตัวเองมากขึ้น หรือผมเรียกว่าการท่องเที่ยวแบบอิสระ ซึ่งไม่ได้หมายถึงแบ๊กแพ็กเท่านั้น แต่หมายถึงท่องเที่ยวทุกอย่างที่ไม่ได้ซื้อทัวร์มาเที่ยว
ดังนี้ผมจึงต้องเขียนเรื่องนี้ให้เพื่อนๆสามารถมาเที่ยวด้วยตัวเองได้ซึ่งการเดินทางมาเที่ยวจำปาสักและวัดพูสามารมาเที่ยวด้วยตัวเองง่ายมากๆครับ (อ่านเรื่องการเดินทางมาเที่ยววัดพูจำปาสักคลิกที่นี่) เพราะว่าการท่องเที่ยวลาวให้สนุกต้องเที่ยวแบบอิสระครับ จะนอนที่ไหนกี่วันกี่คืน กินอะไรอย่างไรก็ได้ จะขับรถมาเที่ยวเองก็มารถประจำทางก็ได้หมด แค่มีหนังสือเดินทางหรือ Passport ก็อยู่ลาวได้ 30 วันโดยไม่ต้องใช้วีซ่าครับ
จำปาสักเป็นเมืองเก่าก่อนที่จะไปสร้างเมืองใหม่ที่ปากเซ เก่าขนาดมีทางเดินทางปราสาทวัดพูไปนครวัดได้ในโบราณ ตอนนี้เขากำลังศึกษาและทำเส้นทางตรงนี้กันอยู่ครับ บ้านเรือนของจำปาสักจึงดูเก่าขลัง ชาวจำปาสักไม่ค่อยคุ้นกับนักท่องเที่ยวคนไทยนัก เพราะคนไทยไม่ได้แวะที่นี่แค่ไปวัดพูแล้วกลับอย่างที่บอกไปแล้ว การมาเที่ยวแบบอิสระที่นี่จึงเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก เพราะคนจะเป็นกันเองและยังไม่มีอะไรที่เปลี่ยนไปจากการที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว
ในเมืองจำปาสักมีถนนสายหลักที่เดินเล่นเรียบไปตามแม่น้ำโขงหลายร้อยเมตร จำปาสักไม่มีตลาดมีแต่รถเข็น mobile market ที่ผมถ่ายรูปมาให้ดู ดังนั้นยามเช้าจึงครึกครื้นเพราะจะมีรถเข็นขายของ คนเดินขายปลาตามบ้านริมทาง มีพระบิณฑบาตยามเช้าด้วย จำปาสักยามเช้าเป็นช่วงที่น่าเดินเล่นมากที่สุดครับ
ในการมาเที่ยวจำปาสักนั้นผมแนะนำให้พักที่พักที่ติดแม่น้ำโขงเท่านั้น เพราะว่าพระอาทิตย์ขึ้นของที่เมืองจำปาสักนั้นสวยงามจริงๆ อย่างผมพักที่เรือนพักสายทอง ยามเช้าตอนพระอาทิตย์ขึ้นงามจนนักท่องเที่ยวญี่ปุ่นที่ผมเจอตัดสินใจพักต่ออีกหลายคืน แม่น้ำโขงที่กว้างมาก ฝั่งตรงข้ามมีมีอะไรบังดวงอาทิตย์ ทำให้กลายเป็นเสน่ห์ของจำปาสักที่ไม่เหมือนใคร มาเที่ยวไม่ควรพลาดตื่นเช้ามาชมครับ
เรื่องอาหารการกินของที่นี่ผมแนะนำให้ตื่นเช้าๆเดินไปตามถนนจะมีร้านกาแฟลาวของแท้ดั้งเดิมหลายร้าน มีทั้งเฝอและกาแฟยามเช้าขาย สำหรับกาแฟของลาวก็เป็นกาแฟจากปากซอง ของแขวงจำปาสักที่อร่อยมากคนลาวรู้ดี ผมอยู่นี่จนติดกาแฟลาวไปแล้ว กาแฟที่ผมกินประจำคือกาแฟดำลาวไม่ใส่น้ำตาลและนม เป็นกาแฟร้อนช่วงเช้าๆ จิบไปดูอาทิตย์ขึ้นไป ส่วนบ่ายๆเป็นกาแฟเย็นครับ ส่วนอาหารมื้ออื่นๆก็เดินเล่นดูมีร้านหลายร้านขายราคาอยู่ที่ 15 พัน เป็นข้าวราดนะครับ
ในจำปาสักมีธนาคารให้แลกเงินได้ เบิกเงินจากบัตรเครดิตได้ บัตรเดรบิตที่ไม่มีชื่อและเป็นวีซ่าในตัวเบิกไม้ได้ครับต้องกดเงินมาจากปากเซให้พอเลย ในจำปาสักมีรถมอเตอร์ไซต์เช่าวันละ 80 พันกีบ จักรยานวันละ 10 พันกีบ หากจะไปวัดภูแล้วใช้จักรยานก็ได้ออกกำลังกายดี ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงถึงวัดพูครับ
เรื่องที่พักจำปาสักมีที่พักเพียงพอให้นักท่องเที่ยวโดยไม่ต้องจองล่วงหน้าเลย ยกเว้นที่มีงานบุญวัดพูช่วงเดือนกุมภาพันธ์ แต่ก็ไปกางเต้นนอนที่วัดพูได้เขาเปิดให้นอนที่นั่นครับ โรงแรมในจำปาสักมีตั้งแต่ราคา 120 บาทต่อคืนห้องพัดลม ไปจนถึง 6-700 บาทห้องแอร์ ส่วนผมพักห้องพัดลมคืนละ 120 บาทก็ ok แล้ว ไม่ต้องมี wifi เพราะว่าลาวเขามี 3G ทั่วประเทศแล้ว หากมาในหน้าหนาวของไทยไม่ต้องนอนห้องแอร์ครับที่นี่เย็นสบายดี mr.hotsia ธันวาคม 2553
I’m Mr.Hotsia, sharing 30 years of travel experiences with readers worldwide. This review is based on my personal journey and what I’ve learned along the way.I share my experiences on www.hotsia.com |