กินอาหารเย็นกับพ่อเฒ่าภูฟ้า

กินอาหารเย็นกับพ่อเฒ่าภูฟ้า ที่พงสาลี

หลังจากผมกลับจากกินเบียร์ยามเย็นในตัวเมืองพงสาลี แผนจะนอนพักผ่อนสักหน่อยกลับกลายเป็นไม่ได้พักเลยครับ mr.hotsia เอาโน้ตบุ๊กออกมาเปิดเล่นดูก็ไปเจอสัญญาณ WiFi แปลกๆ ที่นี่พงสาลี แม้จะไกลแต่ก็ยังพอมีสัญญาณบางจุด ผมเลยอัพโหลดคลิปวีดีโอใหม่ลง YouTube และเช็คอีเมลล์พร้อมตรวจดูจำนวนคนเข้าเว็บ hotsia.com ของผมที่นี่ ผลคือคนเข้ายังน้อยเหมือนเดิม ทำเอาวัยรุ่นอย่างผมเริ่มใจร้อน อยากให้เว็บดังไวๆ เลยโปรโมทจนลืมพักผ่อนไปเลย

เวลานัดหมายหกโมงเย็น ใจผมตื่นเต้นที่จะได้ไปกินข้าวกับพ่อเฒ่าภูฟ้าที่บ้านเก่า ทางขึ้นพระธาตุภูฟ้า ซึ่งเป็นอีกจุดหนึ่งที่คนพงสาลีนิยมไปเที่ยว ตอนเดินไปถึงพอดี แม่เฒ่าภูฟ้ากำลังเตรียมอาหารเย็นอยู่พอดี ผมเองก็ซื้อหมูสดมาครึ่งกิโลกรัมตั้งใจจะทำหมูรวนเค็มให้แกและแม่เฒ่ากิน แต่ดูเหมือนแม่เฒ่าจะจับหมูไปหมักและทอดให้เสร็จสรรพ ผมก็เลยได้แต่กินอย่างเดียวไปครับ

บ้านพ่อเฒ่าแม่เฒ่าเป็นคนจีนฮ่อ พูดลาวได้บ้าง ผมก็เลยคุยกับแกด้วยภาษาลาวแบบง่ายๆ บ้านนี้มีแค่สองคน ลูกๆ โตแล้วแยกออกไปมีครอบครัวของตัวเองหมดแล้ว การได้มานั่งกินข้าวบ้านชาวพงสาลีแท้ๆ แบบนี้ทำให้ผมมีโอกาสได้ฟังเล่าเรื่องราวเก่าๆ ของเมืองพงสาลีที่ไม่ค่อยมีใครรู้กันมากนัก

พงสาลีเป็นเมืองที่พัฒนาได้ช้าที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศลาว เพราะตั้งอยู่ไกลสุดและยากต่อการเดินทาง คนส่วนใหญ่ที่นี่จึงเป็นชาวเขา ซึ่งทำให้เมืองนี้อยู่ในความมืดมิดยาวนานกว่าที่อื่นๆ ไฟฟ้ามาเข้าพงสาลีได้เพียงสิบกว่าปีที่ผ่านมาเท่านั้น ก่อนหน้านั้นพ่อเฒ่าแม่เฒ่ายังต้องใช้ชีวิตแบบดั้งเดิม โดยเอาของใช้ต่างๆ มาขายหลังม้าและจูงม้าไปขายตามป่าเขาไกลออกไปนอกตัวเมือง ปัจจุบันนี้ม้าในพงสาลีแทบจะไม่เหลือให้เห็นแล้ว เพราะถูกแทนที่ด้วยรถยนต์และแสงไฟจากไฟฟ้าแทน

ชื่อ "พงสาลี" มาจากคำว่า "พง" ที่แปลว่าป่า และ "สาลี" คือชื่อของต้นไม้ชนิดหนึ่งที่เคยขึ้นอยู่หนาแน่นในพื้นที่นี้ นั่นคือที่มาของชื่อเมืองนี้ครับ

อาหารเย็นวันนี้เริ่มต้นด้วยการดื่มเหล้าขาวของพงสาลีสักหนึ่งสองแก้วให้คลายหนาว จากนั้นแม่เฒ่าก็ตักข้าวเหนียวใส่จานแจกให้ทุกคนพร้อมกินด้วยตะเกียบตามแบบฉบับชาวจีนฮ่อ อาหารมื้อนี้ที่ผมชอบมากที่สุดคือหมูทอดกรอบๆ จิ้มกับซอสแมกกี้ ซึ่งเป็นซอสแมกกี้แบบฝั่งไทยที่ยังคงความอร่อยมาถึงที่นี่ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ของแปลกที่ผมเจอในมื้อนี้คือรากไม้ชนิดหนึ่งที่แม่เฒ่าเอามาใส่ในจาน รสชาติคล้ายข่าแต่ไม่ค่อยถูกปากผมเท่าไหร่ กินไปได้แค่ก้านเดียวก็ต้องวางทิ้งไป ส่วนเมนูอื่นๆ ก็มีไข่ต้ม ซุปแตง และไข่เจียวง่ายๆ แบบคนกินง่ายอย่างผมก็โอเคหมด

การได้มานั่งกินข้าวบ้านชาวพงสาลีแท้ๆ ได้ฟังเรื่องราวของเมืองนี้จากคนท้องถิ่น มันช่างเป็นประสบการณ์ท่องเที่ยวที่สมบูรณ์แบบและลึกซึ้งกว่าการเดินทางไปแค่สถานที่ท่องเที่ยวทั่วไปมากนัก หลังจากกินเสร็จผมนั่งดูทีวีภาษาจีนที่พ่อเฒ่าแม่เฒ่าดูอยู่ ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจอะไรเลย ต้องให้แกคอยสอนคำศัพท์ต่างๆ เป็นอีกมุมหนึ่งของชีวิตคนที่นี่ที่ผมไม่เคยเห็นจากที่ไหน

เวลาประมาณสองทุ่มครึ่ง ผมขอตัวกลับที่พักในเมืองพงสาลี ถนนหนทางเงียบสงัด ไม่มีรถวิ่ง ไม่มีคนเดินผ่าน เมืองพงสาลีช่างสงบและเงียบเร็วจนรู้สึกได้ถึงวิถีชีวิตช้าๆ ของคนที่นี่ ผมกลับถึงที่พักก็จัดการเอารูปจากกล้องลงคอมพิวเตอร์ วางแผนว่าจะพักที่นี่อีกคืนหนึ่ง แต่ด้วยอินเทอร์เน็ตที่ช้ามากทำงานไม่สะดวก ผมเลยตัดสินใจเดินทางไปเมืองงอยในวันรุ่งขึ้นแทน

พงสาลีเป็นเมืองเล็กที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว และถ้าคุณได้มาเยือนพร้อมกับเปิดใจรับฟังเรื่องราวของผู้คนที่นี่ ผมเชื่อว่าคุณจะพบกับความอบอุ่นในแบบที่หาที่ไหนไม่ได้ง่ายๆ

เส้นทางและการเดินทางในแขวงพงสาลี

พงสาลีเป็นแขวงที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของ สปป.ลาว การเดินทางมาที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก แต่ก็ไม่ถึงกับยากจนเกินไป โดยทั่วไปนักท่องเที่ยวมักเดินทางจากเมืองอุดมไชย (Oudomsay) ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของแขวงอุดมไชย ที่อยู่ใกล้กับพงสาลี

รถโดยสารจากอุดมไชยมายังพงสาลีใช้เวลาหลายชั่วโมง เพราะเส้นทางผ่านภูเขาและป่าเขาที่สวยงามแต่โค้งมาก หากสนใจรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเดินทาง คลิกอ่าน การเดินทางไปพงสาลี ที่ผมเคยเขียนไว้ได้ครับ

สถานีขนส่งพงสาลีตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองหลักประมาณ 4 กิโลเมตร ซึ่งคุณจะต้องนั่งรถต่อเข้าไปในตัวเมืองอีกครั้ง สำหรับใครที่อยากสำรวจเมืองใกล้เคียง เช่น เมืองขวา ที่เป็นเมืองทางผ่านไปยังเวียดนามเหนือ หรือเดินทางต่อไปยังเดียนเบียนฟูในประเทศเวียดนาม ก็สามารถวางแผนได้อย่างสะดวก อ่านเรื่องเที่ยวเมืองขวา และ เดินทางจากเมืองขวาไปเดียนเบียนฟู เพื่อเตรียมข้อมูลก่อนเดินทาง

บรรยากาศและวิถีชีวิตของชาวพงสาลี

พงสาลีเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยชาวเขาเผ่าต่างๆ เช่น ลาวสูง อาข่า ม้ง และเย้า วิถีชีวิตของคนที่นี่ยังคงเรียบง่ายและผูกพันกับธรรมชาติอย่างมาก ซึ่งแตกต่างจากเมืองใหญ่ที่มีความเจริญทันสมัยมากกว่า

การได้มาเยือนและสัมผัสความเรียบง่ายของชาวพงสาลี ไม่ว่าจะเป็นการนั่งกินข้าวบ้านพ่อเฒ่าแม่เฒ่า หรือเดินชมตลาดท้องถิ่นที่มีของสดและของแห้งพื้นเมือง ให้ความรู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปในอดีตของชนบทลาวแท้ๆ

สำหรับคนที่สนใจศึกษาและสัมผัสวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างลึกซึ้ง ผมแนะนำให้ลองไปเยี่ยมชมหมู่บ้านชาวเขาในแขวงนี้ พร้อมชิมอาหารพื้นบ้านและพูดคุยกับผู้เฒ่าผู้แก่ คุณจะได้ความรู้และประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากแหล่งท่องเที่ยวทั่วไป

คลิปวีดีโอและแหล่งข้อมูลเพิ่มเติม

สำหรับใครที่อยากเห็นภาพบรรยากาศเมืองพงสาลีแบบชัดๆ mr.hotsia ได้บันทึกคลิปไว้ให้ชมกันด้วยครับ Phongsaly province แขวงพงสาลี เป็นคลิปที่แสดงภาพวิวและวิถีชีวิตที่นี่ได้สดใสและมีชีวิตชีวา

นอกจากนี้ถ้าสนใจวิวเมืองอุดมไชยที่เป็นทางผ่านสำคัญก่อนเข้าสู่พงสาลี ลองดูคลิป Udomxai city view วิวเมืองอุดมไชยยามเช้า ที่ผมถ่ายไว้จะช่วยให้เห็นภาพรวมของพื้นที่นี้ชัดเจนขึ้น

สุดท้ายใครชอบเมนูไข่ทอดง่ายๆ แบบผม แนะนำคลิป ไข่ทอดจิ้มข้าวเหนียว ที่ผมทำเองที่เมืองขวา เมนูพื้นๆ แต่รสชาติไม่ธรรมดาเลยครับ

สรุปประสบการณ์กินข้าวกับพ่อเฒ่าภูฟ้า

การได้มานั่งกินข้าวเย็นกับพ่อเฒ่าภูฟ้าที่พงสาลี เป็นประสบการณ์ท่องเที่ยวที่ผม mr.hotsia จะจดจำไปอีกนาน วิถีชีวิตเรียบง่ายของคนเฒ่าคนแก่ที่ยังคงความดั้งเดิม การได้ฟังเรื่องราวประวัติเมืองจากปากคนในพื้นที่ รวมถึงอาหารพื้นบ้านที่รสชาติจัดจ้านและอบอุ่นใจ ทำให้การเดินทางครั้งนี้มีความหมายมากกว่าการไปเที่ยวสถานที่ทั่วไป

ถ้าคุณชอบการเดินทางแบบลึกซึ้งและอยากสัมผัสชีวิตจริงของคนท้องถิ่น พงสาลีคือจุดหมายที่ไม่ควรพลาด และผมแนะนำให้คุณลองไปสัมผัสบรรยากาศนี้ด้วยตัวเองสักครั้งครับ