หาปลา ทะเลสาบอินดอจี พม่า

หาปลาที่ทะเลสาบอินดอจี รัฐกะฉิ่น พม่า

ถ้าพูดถึงทะเลสาบที่ผม mr.hotsia เคยไปสัมผัสมาแล้วและประทับใจเรื่องปลาที่อุดมสมบูรณ์ ต้องยกให้ ทะเลสาบอินดอจี ในรัฐกะฉิ่นของประเทศพม่าเลยครับ ที่นี่ถือเป็นหนึ่งในแหล่งน้ำจืดที่ผมไม่เคยเห็นปลามากมายเท่านี้ที่ไหนมาก่อน ทั้งในเรื่องจำนวนและความหลากหลายของปลา แม้จะเน้นเป็นปลาตัวเล็กอย่างปลาปาเกล็ดที่ชาวบ้านใช้ตาข่ายขนาดเล็กประมาณ 5 เซนติเมตรดักจับผิวน้ำ แต่ก็มีปลาตัวโต เช่นปลานิล ปลาชะโด ที่ล่องลอยในน้ำอยู่บ้าง ส่วนปลาประเภทปลาดุกนั้นพบไม่มากนัก

วิธีการหาปลาของชาวบ้านแถวนั้นไม่ซับซ้อนครับ เขาใช้ไซดักปลา ลอบดัก หรือใช้ตาข่ายแบบต่างๆ ที่เหมาะกับชนิดและขนาดของปลาในทะเลสาบนี้ ซึ่งผมได้มีโอกาสเดินไปถึงริมทะเลสาบและสังเกตการณ์เรือลำเล็กๆ ที่กำลังเตรียมออกไปหาปลา ผมเองก็ไม่รีรอที่จะเข้าไปคุยกับชาวบ้านพวกนั้น ขออนุญาตร่วมเดินทางออกเรือด้วย แลกกับการช่วยค่าน้ำมันเรือและกินข้าวกับพวกเขาในมื้อเช้า เที่ยง เย็น เป็นประสบการณ์ที่หายากและลึกซึ้งมากครับ ได้เห็นวิธีการใช้ชีวิตแบบชาวประมงพื้นบ้านจริงๆ ทั้งการเตรียมอุปกรณ์ การจับปลา รวมถึงการประกอบอาหารจากของสดที่เพิ่งได้มาใหม่ๆ

แม้จะสนิทกับชาวบ้านแค่ไหน แต่ที่พักอย่างเป็นทางการสำหรับนักท่องเที่ยวยังต้องอยู่ที่เกรสเฮ้าส์ของทหารในเมืองอินดอจีเท่านั้นครับ บ้านชาวบ้านไม่ได้เปิดให้นอนพักค้างคืนด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยและการควบคุมพื้นที่ของเจ้าหน้าที่ทหารที่ดูแลบริเวณนี้อย่างเข้มงวด

การเดินทางสู่ทะเลสาบอินดอจี

การเดินทางมาเยือนทะเลสาบอินดอจีไม่ยุ่งยากเท่าที่คิดครับ จากเมืองมัณฑะเลย์ ผม mr.hotsia เลือกใช้บริการรถนอนวีไอพีที่ออกเดินทางตอนบ่ายสามโมง ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ ผ่านถนนที่กำลังปรับปรุงจนดีขึ้นมาก จนมาถึงเมืองมิตจีนาในตอนเช้าของอีกวันหนึ่ง (อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ การเดินทางสู่เมืองมิตจีนา)

จากมิตจีนา ผมต่อรถสองแถวไปยังเมืองโฮฟิน (Hopin) ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ที่มีตลาดเช้าสีสันสดใสให้เดินเล่นและกินอาหารเช้าแบบพื้นเมือง จากนั้นจึงต่อรถสองแถวอีกประมาณ 1.30 ชั่วโมงไปถึงทะเลสาบอินดอจี รถวิ่งไปเรื่อยๆ มีคนมาติดต่อให้บริการรถและไกด์ที่จุดลงรถด้วย ความสะดวกสบายของการเดินทางในรัฐกะฉิ่นดีขึ้นมากเมื่อเทียบกับสมัยก่อน

ที่พักในเมืองอินดอจีมีไม่มากครับ ส่วนใหญ่จะเป็นเกรสเฮ้าส์ของทหารหรือบ้านพักโฮมสเตย์ที่อยู่ภายใต้การดูแลของเจ้าหน้าที่ทหารเช่นกัน ห้องพักที่ผมพักคือ Indaw Mahar Guesthouse ซึ่งราคาไม่แพงประมาณ 300 บาทต่อคืน และไม่ต้องจองล่วงหน้าก็ยังมีที่พักเหลือให้เสมอ

วิถีชีวิตและอาหารของชาวประมงอินดอจี

ผม mr.hotsia เข้าไปอยู่กับชาวบ้านในช่วงเวลาหาปลาตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น ได้เห็นวิถีชีวิตที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอดทนและความเป็นมิตร การได้กินข้าวกับชาวบ้านที่พึ่งจับปลาได้สดๆ เป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้ง่ายๆ ที่ไหน อาหารส่วนใหญ่จะทำจากปลาที่จับได้ เช่น ปลาย่าง ต้มปลา หรือแกงปลารสชาติจัดจ้านแบบท้องถิ่น พร้อมกับข้าวสวยร้อนๆ ที่หุงจากข้าวเหนียวหรือข้าวเจ้า

ที่น่าสนใจคือการนำปลาขนาดเล็กมาทำเป็นลูกชิ้นปลาหรือปลาส้มแบบพม่าซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คล้ายกับที่ผมเคยเห็นในตลาดเช้ามิตจีนา (อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ ตลาดเช้ามิตจีนา) ที่มีการจัดวางปลาบนใบไม้สีเขียวสวยงามและสดสะอาด

ความประทับใจและข้อแนะนำจาก mr.hotsia

การมาเที่ยวทะเลสาบอินดอจีทำให้ผมได้รับประสบการณ์ที่ลึกซึ้งในเรื่องของการดำรงชีวิตริมทะเลสาบและวิธีหาปลาของชาวบ้านที่ยังคงรักษาวิถีแบบดั้งเดิมไว้ได้ดี แม้พื้นที่นี้จะไม่ได้สะดวกสบายเหมือนสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไป แต่สิ่งที่ได้คือความรู้สึกใกล้ชิดธรรมชาติและวัฒนธรรมที่แท้จริง

สำหรับใครที่อยากลองเดินทางตามรอยผม ขอแนะนำให้เตรียมร่างกายและใจให้พร้อมสำหรับการเดินทางที่อาจไม่สะดวกสบายเท่าไหร่ และควรทำความเข้าใจเรื่องกฎระเบียบในการเข้าพื้นที่ซึ่งมีการควบคุมอย่างเข้มงวดจากเจ้าหน้าที่ทหาร รวมถึงเคารพวิถีชีวิตของชาวบ้านอย่างจริงใจ

ถ้าอยากหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเดินทางในรัฐกะฉิ่นและเมืองมิตจีนา รวมถึงที่พักและอาหารท้องถิ่น สามารถอ่านบทความของผมที่ การเดินทางสู่ทะเลสาบอินดอจี รัฐกะฉิ่น และ การเดินทางสู่เมืองมิตจีนา ได้เลยครับ

สุดท้ายนี้ ทะเลสาบอินดอจีคือจุดหมายที่ mr.hotsia อยากให้ทุกคนได้ลองเปิดใจไปสัมผัสด้วยตนเอง เพราะนอกจากจะได้เห็นปลาและการหาปลาที่แปลกตาแล้ว ยังได้เห็นวิถีชีวิตชาวประมงที่ยังคงยึดโยงกับธรรมชาติอย่างเหนียวแน่น ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่หาไม่ได้ง่ายๆ ในโลกยุคปัจจุบันนี้ครับ