จิบกาแฟ กินยำไก่ พ่อเฒ่า พี่โรจน์ ป้าวอน มาดูบ้านเที่ยวสะใจเชียงของยามเช้ากัน

จิบกาแฟ กินยำไก่ พ่อเฒ่า พี่โรจน์ ป้าวอน มาดูบ้านเที่ยวสะใจเชียงของยามเช้ากัน

ถ้าพูดถึงเชียงของ อำเภอเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง จังหวัดเชียงราย หลายคนอาจยังไม่คุ้นหูนักกับสถานที่นี้ แต่สำหรับผม mr.hotsia แล้ว เชียงของเป็นเหมือนมุมสงบที่เต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งวิถีชีวิตชาวบ้านที่ยังคงความเป็นธรรมชาติและความอบอุ่นแบบชนบทที่แท้จริง

เช้าวันหนึ่งของผมที่เชียงของ เริ่มต้นด้วยการเดินทอดน่องไปยังร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่เจ้าของร้านใจดีให้ผมได้นั่งจิบกาแฟดำเข้มข้นที่ปลุกความสดชื่นให้กับร่างกาย ก่อนจะได้ลิ้มรสยำไก่สูตรเด็ดของพ่อเฒ่า พี่โรจน์ และป้าวอน ที่ขายอยู่ริมถนนตลาดเช้าเชียงของ ความพิเศษของยำไก่ที่นี่ไม่ใช่แค่รสชาติที่จัดจ้านถึงใจ แต่ยังมีเรื่องราวและมิตรภาพที่อบอุ่นจากคนขายที่เป็นเสมือนครอบครัวเล็ก ๆ ของชุมชนนี้

ผมยังจำได้ว่าพ่อเฒ่าคนหนึ่งที่ผมได้คุยด้วยเล่าให้ฟังถึงความเปลี่ยนแปลงของเชียงของในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาบอกว่าแม้โลกภายนอกจะหมุนเร็วเพียงใด แต่ที่นี่ยังคงรักษาวิถีชีวิตแบบบ้าน ๆ ไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ผมจึงไม่พลาดที่จะเดินชมบ้านเรือนไม้เก่าแก่ที่ตั้งเรียงรายริมถนนสายเล็ก ๆ เหล่านี้ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตของชาวเชียงของได้อย่างชัดเจน

ยิ่งเดินชมยิ่งรู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปสู่วันวานที่หลายคนอาจลืมเลือน ทั้งกลิ่นอายของตลาดเช้าที่เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง กลิ่นอาหารพื้นเมือง และเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ที่เล่นกันไปตามประสา mr.hotsia ได้สัมผัสความรู้สึก “เหมือนได้เจอญาติผู้ใหญ่ที่ไม่ได้เจอกันนาน” อย่างแท้จริง

เชียงของ กับเสน่ห์แห่งวิถีชีวิตริมโขง

เชียงของไม่ได้มีแค่ตลาดเช้าและอาหารท้องถิ่นเท่านั้น ผมยังได้มีโอกาสพูดคุยกับพี่โรจน์ เจ้าของร้านกาแฟเจ้าประจำที่นี่ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งคนที่ผูกพันกับชุมชนนี้อย่างลึกซึ้ง พี่โรจน์เล่าว่า การได้เห็นนักท่องเที่ยวมาเยือนและสัมผัสบรรยากาศแบบบ้าน ๆ อย่างนี้ ถือเป็นความภาคภูมิใจของชาวเชียงของ เพราะมันช่วยให้ชุมชนเล็ก ๆ นี้ยังคงมีชีวิตและเติบโตไปพร้อมกับโลกยุคใหม่

ถ้าลองเทียบกับตัวเมืองเชียงรายที่ผมเคยเล่าไว้ในบทความ เดินเล่นในตัวเมืองเชียงราย และ โรงแรมถูกและดีในเมืองเชียงราย ที่เต็มไปด้วยความสะดวกสบายและร้านรวงมากมาย เชียงของกลับให้ความรู้สึกที่เงียบสงบและอบอุ่นแบบชนบทอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่หาไม่ได้ง่าย ๆ ในยุคสมัยนี้

นอกจากยำไก่ที่พ่อเฒ่าทำเองแล้ว ผมยังได้ลองชิมกาแฟดอยช้างที่ขึ้นชื่อในเรื่องความหอมและรสชาติกลมกล่อม นั่งจิบกาแฟไปมองวิถีชีวิตผู้คนที่เดินผ่านไปมา เป็นภาพที่ผมเชื่อว่าจะอยู่ในความทรงจำของผมไปอีกนาน

วิธีเดินทางและแนะนำที่พักสำหรับคนอยากมาเชียงของ

สำหรับใครที่อยากลองมาเที่ยวเชียงของแบบผม ผมแนะนำให้เริ่มต้นจากตัวเมืองเชียงราย เพราะที่นี่มีตัวเลือกที่พักดี ๆ ในราคาสบายกระเป๋าอย่าง โรงแรมสุขนิรันดร์ ซึ่งอยู่ใกล้หอนาฬิกาเชียงรายและตลาดเช้า เป็นฐานที่ดีในการออกไปเที่ยวตามจุดต่าง ๆ ในเชียงรายและรอบ ๆ

จากนั้นคุณสามารถเช่ารถหรือใช้บริการรถโดยสารเพื่อเดินทางไปเชียงของที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 70 กิโลเมตร เส้นทางไปเชียงของนั้นผ่านวิวธรรมชาติที่สวยงามและหมู่บ้านชาวเขาที่น่าสนใจหลายแห่ง ใครที่ชื่นชอบกาแฟดอยช้างไม่ไกลจากเชียงของนักก็อย่าพลาดแวะเที่ยวตามเส้นทาง ขับรถเที่ยวดอยช้าง เพื่อชมไร่กาแฟและเรียนรู้วิถีชาวเขาเผ่าอะข่าและเผ่ารีซอไปพร้อม ๆ กัน

เสน่ห์ยามเช้าที่เชียงของ กับความเรียบง่ายที่ลึกซึ้ง

เช้าวันนั้นที่เชียงของ ผมเดินผ่านตลาดเช้าเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยของสดและอาหารพื้นบ้าน กลิ่นหอมของยำไก่จากร้านพ่อเฒ่าและเสียงทักทายของป้าวอนที่คอยแนะนำเมนูเด็ดให้กับลูกค้า ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้ซึมซับชีวิตจริงของคนที่นี่อย่างแท้จริง

ยิ่งเข้าใกล้แม่น้ำโขง บรรยากาศยิ่งเงียบสงบและสดชื่น ลมพัดเย็น ๆ พัดผ่านใบไม้และเสียงน้ำไหลเบา ๆ ทำให้ผมอยากนั่งจิบกาแฟและมองดูชีวิตผู้คนที่พึ่งเริ่มต้นวันใหม่อย่างไม่รู้เบื่อ

เชียงของเป็นอีกหนึ่งมุมเล็ก ๆ ของเชียงรายที่เหมาะสำหรับคนที่อยากหลีกหนีความวุ่นวาย มาสัมผัสความเรียบง่ายและความอบอุ่นของคนท้องถิ่น พร้อมทั้งได้ลิ้มรสอาหารรสเด็ดที่หาไม่ได้ในเมืองใหญ่ ถ้าคุณเป็นสายเที่ยวที่ชอบความจริงใจและอบอุ่นในทุกย่างก้าว ผมเชื่อว่าเชียงของจะเป็นสถานที่ที่ทำให้คุณประทับใจไม่รู้ลืม

สำหรับใครที่สนใจ อย่าลืมแวะชมวัดสวย ๆ อย่าง วัดร่องขุ่น หรือถ้าอยากได้ที่พักดี ๆ ในตัวเมืองเชียงรายก่อนเดินทาง ก็ลองดู โรงแรมสุขนิรันดร์ ที่ผมเคยพักมาแล้วรับรองถูกใจแน่นอน

และถ้าอยากเห็นบรรยากาศจริง ๆ ของเชียงของในยามเช้า พร้อมจิบกาแฟ กินยำไก่แบบผม mr.hotsia แนะนำให้ดูคลิปนี้ครับ จิบกาแฟ กินยำไก่ พ่อเฒ่า พี่โรจน์ ป้าวอน มาดูบ้านเที่ยวสะใจเชียงของยามเช้ากัน รับรองว่าได้อารมณ์เหมือนได้ไปเที่ยวด้วยกันจริง ๆ