เจาะลึกบังกลาเทศ Ep 2: เห็นแม่แล้วจะร้องไห้ แลกเงิน USD กินแกงเป็ดป้าแจ๊ด มาเยี่ยมแม่บางบ่อ

เจาะลึกบังกลาเทศ Ep 2: เห็นแม่แล้วจะร้องไห้ แลกเงิน USD กินแกงเป็ดป้าแจ๊ด มาเยี่ยมแม่บางบ่อ

สวัสดีครับ ผม mr.hotsia กลับมาอีกครั้งกับการเล่าเรื่องที่ไม่เหมือนใคร จากถิ่นบางบ่อ สมุทรปราการ บ้านเกิดผมเอง วันนี้จะพาไปเจาะลึกชีวิตจริงของคนที่นี่ ผ่านมุมมองที่ผมได้สัมผัสมาแบบใกล้ชิดใน Ep 2 ของซีรีส์ "เจาะลึกบังกลาเทศ" ที่แม้ชื่อจะฟังดูไกลตัว แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่เต็มไปด้วยความอบอุ่นของครอบครัว วิถีชีวิต และรสชาติแกงเป็ดป้าแจ๊ดที่ไม่เหมือนใครเลยจริงๆ

บางบ่อ อำเภอเล็ก ๆ ริมแม่น้ำสำโรงซึ่งเป็นคลองหลักที่นำไปสู่แม่น้ำบางประกง เป็นพื้นที่ราบลุ่มที่เต็มไปด้วยวิถีชาวบ้านที่ผูกพันกับน้ำและธรรมชาติ ที่นี่มีชื่อเสียงเรื่อง ปลาสลิดบางบ่อ ที่ขึ้นชื่อว่าตัวอ้วนจ้ำม่ำและรสชาติหวานมัน เพราะน้ำกร่อยและไรแดงที่เกิดตามธรรมชาติในคลองน้ำกร่อยแถบนี้เป็นอาหารโปรดของปลา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวในชีวิตผมด้วยเช่นกัน

ครั้งนี้ผมเดินทางกลับบ้านเกิด ไปเยี่ยมแม่ที่บางบ่อ หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน แค่เห็นหน้าก็แทบจะน้ำตาไหลด้วยความคิดถึงและอบอุ่นที่หาไม่ได้จากที่ไหน การเดินทางจากกรุงเทพฯ มาแค่ไม่กี่สิบกิโลเมตร แต่บรรยากาศและความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิง บางบ่อยังคงรักษาวิถีชาวบ้านแบบดั้งเดิมเอาไว้ได้ดี ไม่ว่าจะเป็นตลาดริมคลอง หรือวิถีชีวิตคนที่ยังใช้เรือเป็นพาหนะหลักในบางพื้นที่

ระหว่างอยู่ที่นี่ ผมแวะไปแลกเงิน USD กับร้านแลกเงินท้องถิ่นในตลาดบางบ่อ เหตุผลไม่ได้เกี่ยวกับการท่องเที่ยวต่างประเทศ แต่มันเป็นเรื่องเล็ก ๆ ที่ผมอยากเล่าเพราะสะท้อนวิถีชีวิตที่ผสมผสานระหว่างความทันสมัยกับของเก่าอย่างลงตัว ร้านแลกเงินเล็ก ๆ นี้มีลูกค้าเข้ามาไม่ขาดสาย บางคนแลกไปใช้จ่ายในต่างประเทศ บางคนแลกเพื่อเก็บสะสม ผมเองก็นึกถึงความคล่องตัวในยุคนี้ ที่แม้จะอยู่ในจังหวัดเล็ก ๆ อย่างบางบ่อ แต่ก็สามารถทำธุรกรรมแบบนี้ได้ไม่ยาก

หลังจากแลกเงิน ผมไม่พลาดที่จะไปลองชิมอาหารท้องถิ่นที่ขึ้นชื่อ นั่นคือแกงเป็ดป้าแจ๊ด แกงเป็ดสูตรโบราณที่ทำกันมารุ่นต่อรุ่น รสชาติเข้มข้น กลมกล่อมด้วยเครื่องแกงที่ครบรส เผ็ดร้อนเล็กน้อยแต่หอมกลิ่นสมุนไพรไทย ป้าแจ๊ดเจ้าของร้านเป็นคนท้องถิ่นแท้ ๆ ที่ผมเจอครั้งแรกก็รู้เลยว่ารสชาติอาหารของเธอไม่ธรรมดา แกงเป็ดที่นี่เสิร์ฟพร้อมข้าวสวยร้อน ๆ เป็นมื้อที่เติมเต็มความทรงจำในวัยเด็กผมและทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านเต็มตัว

ถ้าพูดถึงตลาดที่นี่ ผมต้องแนะนำให้ไปเดินเล่นที่ ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี ที่อยู่ไม่ไกลจากบางบ่อ ตลาดโบราณนี้ยังคงรักษาโครงสร้างไม้แบบดั้งเดิม มีร้านค้าหลากหลาย ทั้งของกินของใช้ที่เหมือนกับ Bic C ในยุคก่อน แต่แยกเป็นร้านเล็ก ๆ ไม่รวมกันเหมือนสมัยใหม่ ความน่าสนใจคือ ตลาดนี้ยังคงมีร้านขายยาโบราณ หมอชาวบ้าน และอุปกรณ์การเกษตรอย่างปุ๋ยและรถไถที่บอกเล่าถึงวิถีชีวิตเกษตรกรในอดีตได้อย่างชัดเจน

ตลาดโบราณริมคลองแห่งนี้สะท้อนภาพชีวิตริมแม่น้ำของชาวบ้านที่เคยพายเรือข้ามคลองไปซื้อของหรือหาหมอ ตลาดยังคงมีความคึกคักแม้ว่าปัจจุบันถนนเข้าถึงมากขึ้น ความเปลี่ยนแปลงทำให้วิถีชีวิตบางส่วนเปลี่ยนไปบ้าง แต่ยังเหลือร่องรอยความทรงจำที่ผมในฐานะคนบางบ่อรู้สึกภาคภูมิใจและอยากให้ทุกคนได้สัมผัส

บรรยากาศตอนเย็น ๆ ที่บางบ่อมีความพิเศษ เป็นช่วงเวลาที่ชาวบ้านออกมานั่งเล่นริมคลอง บางคนก็เตรียมดักปลาไอ้โง่ เทคนิคนี้ผมเคยเล่าไว้ในบทความ แข่งดักไอ้โง่มิสเตอร์ฮ๊อตเซีย อันเน่ออนทัวร์ บางบ่อ ความสนุกของการดักปลาแบบบ้าน ๆ ที่มีความท้าทายและสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนบ้านได้ดีมาก ผมเองก็เคยร่วมสนุกกับเพื่อน ๆ ในการดักไอ้โง่ที่หน้าบ้าน เป็นประสบการณ์ที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความทรงจำที่ดี

วิถีชีวิตที่ผูกพันกับน้ำและธรรมชาติยังสะท้อนผ่านการเลี้ยงปลาสลิดที่ขึ้นชื่อของบางบ่อ ปลาสลิดที่นี่มีความพิเศษตรงที่น้ำกร่อยและไรแดงที่เกิดตามธรรมชาติในคลองช่วยให้ปลาอ้วนและมีรสชาติหวานมันกว่าแถบอื่น ๆ เรื่องนี้ผมได้เล่าไว้ในหลายบทความ เช่น ปลาสลิดบางบ่อ ที่ใครได้ลองชิมต้องติดใจ

สำหรับใครที่อยากสัมผัสวิถีชีวิตแบบแท้จริงของชาวบางบ่อ แนะนำให้มาช่วงเช้า ๆ เดินดูตลาดริมคลอง รอชมบรรยากาศการพายเรือหรือดักปลา พร้อมเก็บภาพความเรียบง่ายและงดงามของชุมชน ผมเชื่อว่าทุกคนจะได้ความรู้สึกอบอุ่นและความสุขที่หาไม่ได้จากในเมืองใหญ่

และถ้าชื่นชอบอาหารรสจัดจ้าน ผมอยากแนะนำให้ลองลิ้มรสอาหารท้องถิ่นที่ร้านแกงเป็ดป้าแจ๊ด ทั้งนี้ถ้าชอบรสชาติกะเพราที่มีความเผ็ดร้อนถึงใจแบบที่ผมชอบ ลองดูซอสกะเพราสะใจของผมเองได้ที่ ช่อง YouTube Mr.Hotsia ซึ่งเป็นตำนานที่ผมตั้งใจสืบสานและนำเสนอให้ทุกคนได้ลองทำกินเองที่บ้าน

ท้ายที่สุดนี้ บ้านบางบ่อ สมุทรปราการ ไม่ได้เป็นแค่ที่ ๆ ผมเกิดแต่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวและประสบการณ์ชีวิตที่ผมอยากแบ่งปันให้ทุกคนได้สัมผัส กลิ่นอายของน้ำคลอง รสชาติอาหาร และเสียงหัวเราะของครอบครัว เป็นสิ่งที่ทำให้ผม mr.hotsia รู้สึกว่าการเดินทางที่แท้จริงนั้น ไม่ใช่แค่การไปเยือนสถานที่ใหม่ ๆ แต่คือการกลับไปสัมผัสความจริงใจของผู้คนที่นั่น