การทำขนมถ้วย

การทำขนมถ้วย: ศิลปะขนมไทยที่ mr.hotsia ต้องลอง

ผม mr.hotsia มีโอกาสได้เดินทางไปสัมผัสวิถีชีวิตและขนมพื้นบ้านที่น่าสนใจมากมาย หนึ่งในนั้นคือ “ขนมถ้วย” ขนมไทยเล็กๆ ที่หลายคนคุ้นเคยแต่ไม่เคยรู้จักวิธีทำอย่างจริงจัง วันนี้ผมจะพาเพื่อนนักเดินทางทุกคนไปเจาะลึกเบื้องหลังการทำขนมถ้วยที่ได้กลิ่นอายความเป็นชุมชนและวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างแท้จริง

ขนมถ้วยเป็นขนมหวานที่ทำจากกะทิ น้ำตาล และแป้งข้าวเจ้า ตกแต่งด้วยเมล็ดถั่วเขียวหรือถั่วดำต้มสุก วางในถ้วยกระเบื้องเล็กๆ เพื่อให้ได้รสชาติหวานมันกลมกล่อมและเนื้อเนียนนุ่ม เมื่อผมเดินทางไปยังจังหวัดบึงกาฬ ซึ่งเป็นจังหวัดที่ผมแนะนำให้ลองไปเที่ยว เพราะนอกจากจะมีภูทอกและบึงโขงหลงที่สวยงามแล้ว ยังมีวิถีชีวิตชาวบ้านที่น่ารักและขนมพื้นบ้านอร่อยๆ อย่างขนมถ้วยที่ชาวบ้านทำขายกันอย่างตั้งใจ

ในตัวเมืองบึงกาฬ ผมใช้เวลาขี่จักรยานเที่ยวชมชุมชนที่เรียบง่ายและไม่วุ่นวาย ถนนทางแถวหน้าไปรษณีย์เป็นจุดที่ผมเห็นชาวบ้านตั้งร้านขนมถ้วยที่ทำสดใหม่ทุกวัน กลิ่นหอมของกะทิกับน้ำตาลไหม้ลอยมาแตะจมูก ชวนให้ผมหยุดดูขั้นตอนการทำตั้งแต่การผสมแป้งกับกะทิ การกรองส่วนผสมให้เนียนละเอียด จนถึงการเทใส่ถ้วยกระเบื้องขนาดเล็กแล้วนำไปนึ่งในหม้อนึ่งที่เตรียมไว้ข้างถนน

สิ่งที่ผมประทับใจคือความใส่ใจของชาวบ้านที่ทำขนมถ้วยแบบโบราณ ใช้วิธีนึ่งด้วยไฟอ่อนๆ เพื่อให้ขนมสุกอย่างช้าๆ และได้เนื้อสัมผัสที่นุ่มนวลไม่แข็งกระด้าง ต่างจากขนมที่ขายตามตลาดใหญ่ที่มักใช้เตาไฟแรงทำให้ขนมแข็งเกินไป ผมได้พูดคุยกับผู้หญิงเจ้าของร้านที่เล่าให้ฟังว่าขนมถ้วยเป็นขนมที่สืบทอดกันมาในครอบครัวหลายชั่วอายุคน ทำให้ทุกขั้นตอนตั้งแต่การเลือกวัตถุดิบจนถึงการนึ่งต้องพิถีพิถันเพื่อรักษารสชาติดั้งเดิมเอาไว้

การได้ลองชิมขนมถ้วยที่ทำสดใหม่จากเตานึ่งริมถนนในบึงกาฬ มันไม่ใช่แค่การกินขนมหวานธรรมดา แต่มันคือการได้สัมผัสความรักและความตั้งใจของชุมชนที่ยังยึดถือวัฒนธรรมการทำขนมแบบดั้งเดิมอย่างเหนียวแน่น ผม mr.hotsia อยากให้ทุกคนที่ชอบเดินทางลองเปิดใจออกไปสัมผัสวิถีชาวบ้านแบบนี้ เพราะนี่แหละคือเสน่ห์ที่แท้จริงของการท่องเที่ยว

ถ้าคุณสนใจเรื่องขนมถ้วยและอยากเห็นวิธีการทำอย่างละเอียด ลองดูคลิปที่ผมถ่ายไว้ในจังหวัดบึงกาฬได้ที่ การทำขนมถ้วย ซึ่งผมได้บันทึกภาพบรรยากาศจริงและพูดคุยกับชาวบ้านอย่างเป็นกันเอง รับรองว่าดูแล้วจะอยากลองทำเองที่บ้านแน่นอน

เชื่อมโยงกับวิถีชุมชนและการเดินทาง

แม้บึงกาฬจะเป็นจังหวัดที่ยังไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมากนัก แต่การเดินทางไปเที่ยวและลองสัมผัสขนมถ้วยที่นี่ทำให้ผมนึกถึงการเดินทางอีกหลายแห่งที่ผมเคยไป อย่างเช่นทัวร์เที่ยวหมีเทอ จังหวัดเตี่ยนยาง ที่คุณสามารถชมวิถีชาวบ้านริมแม่น้ำโขงและลิ้มรสอาหารพื้นเมืองได้อย่างใกล้ชิด (ทัวร์เที่ยวหมีเทอ จังหวัดเตี่ยนยาง) ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับการได้ชิมขนมถ้วยที่บึงกาฬในแง่ของการได้สัมผัสวิถีชุมชนอย่างแท้จริง

นอกจากนี้ การเลือกที่พักและแหล่งกินในแต่ละเมืองที่ผมเคยไปก็เป็นส่วนสำคัญของทริป เช่นตอนเที่ยวเกาหลีใต้ ผมเลือกพักที่ย่าน Hongik Univ. ซึ่งเป็นย่านที่เต็มไปด้วยร้านอาหารและที่พักราคาถูกสะดวกสบาย (แนะนำโรงแรมถูกและดีในเกาหลีใต้) หรือจะเป็นที่พักบรรยากาศดีในเชียงใหม่อย่าง “บ้านเสลา เกรสเฮ้าส์” ที่อยู่ใจกลางนิมมานเหมินทร์ เหมาะสำหรับคนที่ชอบเดินเที่ยวและกินกาแฟยามเช้า (บ้านเสลา เกรสเฮ้าส์กลางนิมมานเหมินทร์)

ข้อคิดจากการเดินทางและขนมถ้วย

การทำขนมถ้วยไม่ได้เป็นเพียงแค่การทำขนมหวาน แต่มันคือการสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีคุณค่า เป็นเสมือนเครื่องมือหนึ่งที่ช่วยให้เรารู้จักชุมชนและผู้คนมากขึ้น ผม mr.hotsia อยากให้ทุกคนมองการเดินทางเป็นโอกาสในการเรียนรู้และสัมผัสชีวิตจริงของผู้คน แม้ว่าจะเป็นขนมถ้วยเล็กๆ แต่ก็สะท้อนความตั้งใจและความรักในสิ่งที่ทำของชุมชนนั้นได้อย่างชัดเจน

สุดท้ายนี้ หากใครอยากลองออกไปเที่ยวและหาของกินพื้นบ้านที่ไม่ไกลจากใจกลางเมือง ผมแนะนำให้ลองขี่จักรยานหรือเดินเล่นรอบเมืองบึงกาฬเพื่อค้นพบร้านขนมถ้วยเล็กๆ ที่ผมบอกไป หรือจะลองสัมผัสทัวร์ชุมชนที่จังหวัดอื่นๆ ที่ผมเคยเขียนไว้ในเว็บ hotsia.com ก็ยินดีครับ เพราะการเดินทางที่ดีเริ่มต้นจากการเปิดใจและสนุกกับการค้นหาเรื่องราวนอกเหนือจากสถานที่ท่องเที่ยวหลัก