กินมือหมู่บ้านของชนเผ่าคนไทยในอินเดีย อัสสัม(Assam)
mr.hotsia travel อินเดีย จังหวัดไม่ระบุ HOT05854
กินมือหมู่บ้านของชนเผ่าคนไทยในอินเดีย อัสสัม (Assam)
ชื่อ “อัสสัม” อาจจะไม่ค่อยคุ้นหูนักท่องเที่ยวไทยมากนัก แต่สำหรับผม mr.hotsia แล้ว อัสสัมคือดินแดนที่เต็มไปด้วยเรื่องเล่าของวัฒนธรรมและอาหารที่แปลกใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “มือหมู่บ้าน” หรือการกินข้าวแบบกลุ่มในวิถีชีวิตของชนเผ่าคนไทยที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ ซึ่งผมได้มีโอกาสไปสัมผัสด้วยตัวเองแบบไม่ตั้งใจแต่กลับประทับใจจนอยากเล่าให้ฟัง
อัสสัมตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย เป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยภูมิประเทศอันอุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำและป่าเขาเขียวขจี ชาวบ้านส่วนใหญ่ยังคงรักษาวิถีชีวิตดั้งเดิมไว้อย่างเหนียวแน่น โดยเฉพาะกลุ่มชนเผ่าคนไทยหรือที่เรียกกันว่า “ไทพ่าเก” และ “ไทผาเก” ซึ่งเป็นชนเผ่าที่อพยพมาจากทางเหนือของไทย มาลงหลักปักฐานที่นี่หลายชั่วอายุคน
การกินมือหมู่บ้านของคนไทยในอัสสัม คือหัวใจของชุมชนและเป็นการแสดงออกถึงความสามัคคีที่ชัดเจน ผมจำได้ว่าตอนนั้น ได้รับคำเชิญจากผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในอัสสัมให้ไปร่วมกินข้าวด้วยกันแบบ “มือหมู่บ้าน” ซึ่งต่างจากการกินแบบโต๊ะส่วนตัวที่เราคุ้นเคย เพราะที่นี่ ทุกคนจะนั่งล้อมวงบนเสื่อผืนใหญ่กลางลานบ้าน และอาหารทุกอย่างจะถูกวางรวมกันในจานใหญ่กลางวง
อาหารที่เสิร์ฟในวันนั้นเป็นเมนูพื้นบ้านที่ใช้วัตถุดิบสดใหม่จากป่าและนาข้าว เช่น ข้าวเหนียวที่หุงด้วยใบตอง หอมกรุ่นและเหนียวนุ่มกำลังดี ส้มตำแบบไทยที่ปรับรสให้เข้ากับวัตถุดิบท้องถิ่น มีผักป่าหลากชนิด ลาบปลาแม่น้ำที่ใช้ปลาท้องถิ่นของอัสสัม ปลานิล ปลาทับทิม หรือปลาตะลุมพุกฮิลซา (ซึ่งผมเคยเจอในเวอร์ชันบังกลาเทศใน คลิปเจาะลึกบังกลาเทศ) นอกจากนี้ยังมีหมูป่าปรุงรสแบบพื้นเมือง และพืชผักที่ปลูกในท้องถิ่น เช่น เห็ดป่า ผักกวางตุ้งพันธุ์พื้นบ้าน ผสมผสานกับน้ำพริกสูตรเฉพาะ
สิ่งที่ทำให้การกินมือหมู่บ้านของคนไทยในอัสสัมมีเสน่ห์นั้นไม่ใช่แค่รสชาติอาหารเท่านั้น แต่เป็นการได้สัมผัสวิถีชีวิตที่เรียบง่ายและอบอุ่น ทุกคนในวงสนทนาและหัวเราะกันอย่างเป็นกันเอง แม้ผมจะพูดภาษาไทยกลางได้ แต่ต้องใช้เวลาปรับตัวกับภาษาถิ่นและสำเนียงของชนเผ่านี้พอสมควร การได้กินแบบนี้ทำให้ผมนึกถึงตลาดริมทะเลเจนไนที่เคยไปเยือนมาใน บทความก่อนหน้า ที่แม้จะเป็นคนละวัฒนธรรมกัน แต่ความอบอุ่นของการกินรวมกันก็เหมือนกัน
ในช่วงเวลานั้น ผมนั่งฟังเรื่องเล่าของคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านเกี่ยวกับประวัติการอพยพและวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปบ้างตามยุคสมัย แต่ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมของคนไทยไว้ได้อย่างชัดเจน ชนเผ่าเหล่านี้ใช้วิถีชีวิตแบบพึ่งพาธรรมชาติและเกษตรกรรมตามฤดูกาล อาหารที่กินจึงมีความสดสะอาดและหลากหลายตามวัตถุดิบที่หาได้ในชุมชน
นอกจากประสบการณ์กินมือหมู่บ้านแล้ว ผมยังได้เดินเล่นในตลาดชุมชนเล็กๆ ที่นี่พบกับของแปลกอย่างเช่น เหล้าข้าวฟ้างที่ชาวบ้านหมักกันเอง และผักพื้นบ้านที่หาไม่ได้ในเมืองใหญ่ เหมือนกับที่ผมเคยเจอเหล้าข้าวฟ้างแบบพื้นบ้านใน เรื่องเล่าในเนปาล ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ทำให้ผมรู้สึกว่าแต่ละพื้นที่ในอินเดียนั้นมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและอาหารที่ลึกซึ้งมากกว่าที่คิด
การเดินทางมายังอัสสัมอาจจะไม่ได้สะดวกสบายเหมือนเมืองใหญ่อย่างบังคาลอร์ที่ผมเคยไปมาใน บทความแบกเป้บังคาลอร์ หรือมุมไบใน บทความมุมไบ แต่ความท้าทายในการเดินทางกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของความสนุกของการท่องเที่ยวในพื้นที่ห่างไกลที่ยังคงธรรมชาติและวัฒนธรรมดั้งเดิมไว้ได้อย่างเหนียวแน่น
ผมขอแนะนำให้ใครที่อยากลองเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ ในอินเดีย ลองมาที่อัสสัมแห่งนี้ และเข้าร่วมมือหมู่บ้านกับชนเผ่าคนไทย คุณจะได้ไม่เพียงแต่สัมผัสรสชาติอาหารที่แปลกใหม่ แต่ยังได้เรียนรู้ชีวิตและหัวใจของคนที่นี่อย่างแท้จริง
สำหรับใครที่สนใจเรื่องราววัฒนธรรมและการเดินทางในอินเดีย ผม mr.hotsia ก็มีบทความและคลิปแนะนำการเดินทางในหลายเมืองอย่างเจนไน, บังคาลอร์, มุมไบ รวมถึงการเดินทางขึ้นดาร์จีลิ่งที่ผมเคยเล่าไว้ใน บทความการเดินทางสู่ดาร์จีลิ่ง ซึ่งช่วยเปิดมุมมองหลากหลายให้กับการท่องเที่ยวอินเดียในแบบที่ไม่ใช่แค่จุดหมายปลายทาง แต่เป็นประสบการณ์ชีวิตที่น่าจดจำ
สุดท้ายนี้ ผมฝากคลิป กินมือหมู่บ้านของชนเผ่าคนไทยในอินเดีย อัสสัม (Assam) ไว้ให้เพื่อนๆ ได้ชมบรรยากาศจริงจากทริปนี้ด้วย เผื่อจะช่วยให้เห็นภาพที่ผมเล่าได้ชัดเจนขึ้นครับ