อาหารท้องถิ่นอินเดีย ที่ผมไม่ชอบที่สุด อัสสัม(Assam) อินเดีย

อาหารท้องถิ่นอินเดีย ที่ผมไม่ชอบที่สุด: อัสสัม (Assam) อินเดีย

ถ้าพูดถึงอินเดีย หลายคนคงนึกถึงอาหารรสจัดจ้าน หลากหลายเครื่องเทศ กลิ่นหอมเย้ายวนใจที่ลอยมาแต่ไกล แต่สำหรับผม mr.hotsia การเดินทางไปยังรัฐอัสสัม (Assam) กลับเป็นประสบการณ์ที่ท้าทายความชอบเรื่องอาหารอย่างมาก อัสสัมเป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ที่เต็มไปด้วยธรรมชาติภูเขา แม่น้ำ และวัฒนธรรมพื้นเมืองที่แตกต่างจากที่อื่นอย่างชัดเจน แต่เมื่อพูดถึงอาหารท้องถิ่นของที่นี่ กลับเป็นสิ่งที่ mr.hotsia ต้องยอมรับว่ารสชาติและกลิ่นบางอย่างทำให้ผมรู้สึกไม่ชอบเท่าไรนัก

อาหารอัสสัมส่วนใหญ่จะเน้นวัตถุดิบท้องถิ่น เช่น ข้าวเหนียว ปลา ปลาน้ำจืด และสมุนไพรพื้นเมือง รสชาติอาหารจึงค่อนข้างเรียบง่าย ไม่เน้นเครื่องเทศจัดจ้านเหมือนในเมืองอย่างบังคาลอร์หรือมุมไบ หรือตามเมืองใหญ่ในอินเดียตอนใต้ที่ผมเคยไปสัมผัสมาก่อนหน้านี้ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกลำบากใจคือกลิ่นและรสชาติของอาหารที่บางครั้งมีความหมักดองหรือใช้สมุนไพรที่แปลกใหม่จนเกินไปสำหรับคนที่ชอบอาหารรสจัดร้อนแรงอย่างผม

ตัวอย่างอาหารที่ผมเจอก็เช่น Khar หรืออาหารที่ปรุงด้วยเถ้าเผาถ่านของผักและเนื้อสัตว์ ซึ่งรสชาติอาจดูแปลกและมีกลิ่นเฉพาะตัว อีกทั้งยังมีอาหารหมักดองอย่าง tenga ซึ่งเป็นแกงเปรี้ยวจากมะขามป้อมหรือมะนาวป่า กลิ่นเปรี้ยวและรสชาติของมันทำให้ผมต้องใช้เวลาปรับตัวพอสมควร

ผมเคยลองอาหารท้องถิ่นที่บุดด้าปาร์คในน้ำชี (Namchi) รัฐสิกขิม ซึ่งก็ไม่ไกลจากอัสสัมมากนัก (อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ เที่ยวน้ำชี) แม้ที่นั่นจะมีร้านขายโมโม (Momo) ที่อร่อยถูกใจผม แต่พอข้ามเขตมาที่อัสสัม รสชาติอาหารก็เปลี่ยนไปมากจนทำให้ผมรู้สึกว่า “นี่หรือคืออาหารอินเดีย?” ที่ผมคุ้นเคย

ความแตกต่างของอาหารในอินเดีย: จากบังคาลอร์ถึงอัสสัม

จากประสบการณ์ที่ mr.hotsia ได้เดินทางไปยังเมืองบังคาลอร์ (Bengaluru) รัฐกรณาฏกะ ซึ่งเป็นเมืองที่มีความเจริญและมีอาหารอินเดียใต้รสจัดจ้านและหลากหลาย ผมกลับรู้สึกว่าอาหารที่นั่นตรงใจมากกว่า เพราะมีทั้งข้าวหมกไก่ที่กลิ่นหอมเครื่องเทศชัดเจน และไก่ทอดที่รสชาติจัดจ้าน (ถ้าคุณอยากรู้จักบังคาลอร์และอาหารอร่อยๆ ลองอ่าน แบกเป้บังคาลอร์ (Bengaluru))

เมื่อเทียบกับอัสสัมที่ผมเจอ อาหารที่นี่ดูเหมือนไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อให้ถูกปากนักท่องเที่ยวที่คุ้นชินกับรสจัดจ้าน แต่เป็นอาหารที่สะท้อนวิถีชีวิตธรรมชาติของคนท้องถิ่นจริงๆ ที่อยู่ท่ามกลางป่าเขาและแม่น้ำสายใหญ่ เช่น แม่น้ำบราโฮปุทรที่ไหลผ่านอัสสัม

ทำไมผมถึงไม่ชอบอาหารอัสสัม?

คำตอบที่ง่ายที่สุดคือเรื่องของ “กลิ่น” และ “รสชาติ” ที่ไม่คุ้นเคยโดยเฉพาะกับคนที่เคยชินกับอาหารอินเดียแบบปกติ เช่น แกงกะหรี่รสเข้มข้น หรืออาหารที่ใช้เครื่องเทศหลากหลายชนิด อาหารอัสสัมมักจะมีรสชาติที่เรียบง่ายและบางครั้งใช้วิธีการหมักดองที่ทำให้มีกลิ่นเฉพาะตัว เช่น การใช้ปลาน้ำจืดหมักดอง หรือการใช้สมุนไพรที่ไม่คุ้นเคยกับคนทั่วไป

อีกทั้งวัตถุดิบหลักของอาหารที่นี่มักจะเป็นข้าวเหนียวและผักท้องถิ่นที่มีรสชาติแตกต่างจากข้าวหอมมะลิหรือข้าวขาวที่คนทั่วไปชอบกิน ทำให้เมื่อผมลองกินครั้งแรกๆ ก็รู้สึก “แปลกๆ” และไม่เข้ากับรสชาติที่ผมคาดหวัง

อย่างไรก็ตาม แม้อาหารอัสสัมจะไม่ใช่รสชาติที่ผมชอบ mr.hotsia ก็ยังเห็นคุณค่าของอาหารพื้นเมืองที่สะท้อนความเป็นวิถีชีวิตชาวบ้าน การใช้วัตถุดิบท้องถิ่นอย่างสมบูรณ์แบบ และความเรียบง่ายที่อบอุ่นในแบบของมันเอง

ถ้าคุณอยากลองอาหารอัสสัม ต้องเตรียมใจอย่างไร?

ถ้าคุณเป็นนักเดินทางสายกินที่ชอบทดลองอาหารใหม่ๆ ผมแนะนำให้เตรียมใจเปิดรับรสชาติและกลิ่นที่แตกต่าง รวมถึงอย่าลืมสังเกตวิธีการทำอาหารและวัตถุดิบที่ใช้ เพราะนั่นคือเสน่ห์ของการเดินทางที่แท้จริง การได้สัมผัสวัฒนธรรมผ่านอาหารเป็นเรื่องที่สนุกและท้าทายมากกว่าการแค่กินเข้าไป

การเดินทางไปยังอัสสัมควรไปพร้อมกับใจที่เปิดกว้าง และอย่าคาดหวังว่าอาหารจะเหมือนกับที่เคยกินในเมืองใหญ่อย่างมุมไบหรือบังคาลอร์ เพราะอาหารที่นี่เป็นเหมือนการเล่าเรื่องราวของชาวบ้านและธรรมชาติที่อยู่รอบตัวพวกเขา

บทส่งท้ายจาก mr.hotsia

ผม mr.hotsia เคยเดินทางไปหลายเมืองในอินเดีย ทั้งมุมไบที่เต็มไปด้วยความหลากหลายของวัฒนธรรมและอาหารจานเด็ด หรือเจนไนที่มีทั้งประวัติศาสตร์และรสชาติของอินเดียตอนใต้ (อ่านเรื่องราว แบกเป้เจนไน อินเดีย (Chennai) ได้ที่นี่) แต่สำหรับอัสสัมเป็นบทเรียนที่ทำให้ผมรู้ว่า บางครั้งการเดินทางก็ไม่ได้มีแต่ความสบายหรือสิ่งที่เราชอบเสมอไป แต่เป็นการเปิดใจยอมรับและเรียนรู้ความแตกต่าง

ถ้าคุณอยากติดตามเรื่องราวการเดินทางและอาหารของผมเพิ่มเติม รวมถึงประสบการณ์กินข้าวหมกไก่ในบังคาลอร์ หรือเดินทางขึ้นดาร์จีลิ่ง ชมวิถีชีวิตและวัฒนธรรมอินเดียเหนือ สามารถเข้าไปดูได้ที่ลิงก์เรื่องราวต่าง ๆ ที่ผมเขียนไว้ เช่น การเดินทางสู่ดาร์จีลิ่ง หรือ แบกเป้บังคาลอร์ ครับ

สุดท้ายนี้ แม้อาหารอัสสัมจะไม่ใช่สิ่งที่ผมชอบที่สุด แต่การได้สัมผัสรสชาติและวิถีชีวิตที่แตกต่าง ก็ทำให้ผม mr.hotsia รู้สึกว่าอินเดียยังเต็มไปด้วยมุมมองใหม่ ๆ ที่รอให้เราไปค้นหาและเรียนรู้จริง ๆ ครับ