mr.hotsia กินข้าววัด คนไทยในอินเดีย อัสสัม(Assam)

mr.hotsia กินข้าววัด กับคนไทยในอินเดีย แถบอัสสัม (Assam)

ครั้งนี้ mr.hotsia ขอพาไปล่องลึกสู่อินเดียอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้ไปเมืองท่องเที่ยวใหญ่ ๆ อย่างบังคาลอร์หรือมุมไบ แต่เราจะมุ่งหน้าสู่ดินแดนที่หลายคนอาจไม่คุ้นชื่อมากนัก นั่นคือ อัสสัม (Assam) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย แหล่งที่ซึ่งวิถีชีวิตชาวบ้านยังคงเรียบง่ายและอบอุ่น รวมถึงมีชุมชนคนไทยหรือ “ไทผ่าเก” ที่อาศัยอยู่ที่นี่ด้วย mr.hotsia มีโอกาสได้สัมผัสประสบการณ์กินข้าววัดกับชาวไทยในดินแดนห่างไกลนี้ จึงขอเล่าเรื่องราวที่เห็นและลิ้มรสอาหารแบบที่หาไม่ได้ทั่วไปในอินเดียเมืองหลวงหรือแหล่งท่องเที่ยวหลัก

เดินทางสู่ดินแดนไทผ่าเก: อัสสัมที่ไม่เหมือนใคร

การเดินทางเข้าสู่อัสสัมนั้นไม่ง่ายนัก ต้องบอกว่า mr.hotsia ใช้เวลาวางแผนและสอบถามข้อมูลจากคนท้องถิ่นพอสมควรกว่าจะได้มาถึงที่นี่ อัสสัมเป็นรัฐที่ตั้งอยู่ติดกับบังคลาเทศและภูฏาน มีภูมิประเทศเป็นภูเขาและป่าเขาเขียวชอุ่ม คล้ายกับบริเวณที่ผมเคยแวะไป เที่ยวน้ำชี ซึ่งเป็นอีกพื้นที่ที่ชาวพุทธอาศัยอยู่หนาแน่นและมีวัดวาอารามที่งดงาม

แต่สำหรับอัสสัมที่ผมไปเยือน คราวนี้เป็นการสัมผัสกับชุมชนไทยที่เรียกตัวเองว่า “ไทผ่าเก” หรือ “ไทพ่าเก” ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในอินเดียเมื่อหลายชั่วอายุคนก่อน พวกเขายังคงรักษาวัฒนธรรม ภาษา และประเพณีไทยไว้ได้อย่างเหนียวแน่น แม้จะอยู่ไกลจากประเทศไทยหลายพันกิโลเมตร

กินข้าววัดกับคนไทยในอินเดีย: อาหารและวัฒนธรรมที่แตะใจ

หนึ่งในประสบการณ์ที่ประทับใจที่สุดของ mr.hotsia คือโอกาสได้กินข้าววัดกับชาวบ้านในอัสสัม วันนั้นผมถูกเชื้อเชิญให้ไปร่วมรับประทานอาหารในวัดเล็ก ๆ แห่งหนึ่งของชุมชนไทผ่าเก บรรยากาศเต็มไปด้วยความเรียบง่ายและอบอุ่น มีกลิ่นหอมของข้าวสวยร้อน ๆ ผสมกับแกงรสจัดจ้านที่ทำจากวัตถุดิบท้องถิ่น เช่น ปลาน้ำจืดและผักพื้นบ้าน

อาหารของชาวไทผ่าเกในอัสสัมมีความใกล้เคียงกับอาหารไทยมากกว่าที่คิด มีข้าวเหนียวเป็นหลัก เสิร์ฟพร้อมกับน้ำพริกหลากหลายชนิด แกงปลาแบบบ้าน ๆ และผักลวก หรือบางครั้งก็มีข้าวหมกที่ mr.hotsia เคยชิมใน บังคาลอร์ แต่รสชาติจะออกไปในทางเผ็ดร้อนและเข้มข้นแบบอินเดียเหนือ

ที่น่าสนใจคือการกินข้าววัดไม่ได้เป็นแค่เรื่องของอาหาร แต่เป็นช่วงเวลาที่ชุมชนมารวมกัน เล่าเรื่องราวชีวิต และแลกเปลี่ยนความรู้สึก ผมได้นั่งกินอาหารบนพื้นกับคนท้องถิ่นหลายคน ได้พูดคุยกับผู้เฒ่าผู้แก่ที่เล่าถึงประวัติของชุมชนไทผ่าเก และได้สัมผัสถึงความผูกพันในวิถีชีวิตแบบเรียบง่าย เหมือนกับที่ผมเคยเจอในหมู่บ้านเล็ก ๆ ทางภาคเหนือของไทย

วิถีชีวิตและตลาดชุมชน: ความงดงามที่ซ่อนอยู่ในอัสสัม

นอกจากการกินข้าววัดแล้ว mr.hotsia ยังได้เดินสำรวจตลาดพื้นเมืองเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้กับวัด ตลาดที่นี่เต็มไปด้วยของสดจากธรรมชาติ ทั้งผัก ผลไม้ และเครื่องเทศที่ใช้ในครัวเรือน ชาวบ้านมักซื้อขายแลกเปลี่ยนกันด้วยมิตรไมตรีและรอยยิ้ม มีทั้งไก่สด ปลา และขนมพื้นบ้านที่หากได้ลองชิมจะรู้สึกถึงความเป็นท้องถิ่นแท้ ๆ

ตลาดในอัสสัมเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของผู้คนได้อย่างลึกซึ้ง คล้ายกับตอนไปเดินตลาดในเมืองใหญ่ของอินเดียอย่าง มุมไบ หรือ เจนไน แต่ที่นี่ความพลุกพล่านน้อยกว่า และทุกอย่างดูเป็นกันเองมากกว่า

การเดินทางและคำแนะนำจาก mr.hotsia

การเดินทางมาอัสสัมสำหรับนักท่องเที่ยวที่ไม่คุ้นเคยอาจต้องใช้ความพยายามและเวลา แต่ผมขอแนะนำให้ลองวางแผนดี ๆ และหาคนท้องถิ่นหรือไกด์ช่วยนำทาง จะทำให้การเดินทางง่ายและปลอดภัยมากขึ้น โดยสามารถบินมาได้จากเมืองใหญ่ เช่น กัลกัตตา หรือบังกาลอร์ แล้วต่อรถหรือรถไฟมายังอัสสัม

สำหรับใครที่สนใจวิถีชีวิตแบบพอเพียงและอยากสัมผัสความอบอุ่นของชุมชนไทยในต่างแดน อัสสัมคือจุดหมายที่ตอบโจทย์อย่างแท้จริง mr.hotsia เชื่อว่าความเรียบง่ายของที่นี่จะทำให้ทุกคนประทับใจไม่รู้ลืม

สรุปประสบการณ์กินข้าววัดในอัสสัม

การได้กินข้าววัดกับคนไทยในอินเดียที่อัสสัม เป็นประสบการณ์ที่ mr.hotsia จะเก็บไว้ในใจเสมอ อาหารที่แสนเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยรสชาติและความหมายทางวัฒนธรรม ความผูกพันของชุมชนไทผ่าเก และวิถีชีวิตที่ยังคงดำเนินไปอย่างสงบสุข ทำให้ที่นี่เป็นอีกมุมหนึ่งของอินเดียที่ไม่เหมือนใคร และน่าค้นหาอย่างยิ่ง

ถ้าอยากรู้จักอินเดียในอีกมุมหนึ่ง ลองมาเยือนอัสสัมและสัมผัสด้วยตัวเองครับ mr.hotsia รับรองว่าคุณจะได้มากกว่าคำว่า “ท่องเที่ยว” อย่างแน่นอน

ติดตามเรื่องราวการเดินทางและประสบการณ์กินเที่ยวในอินเดียของ mr.hotsia เพิ่มเติมได้ที่ แบกเป้บังคาลอร์ และ เที่ยวน้ำชี ครับ