คิดถึงแม่กลับบ้านบางบ่อ 3/15: เดินเยี่ยมญาติ ป้าง่วนแก่มาก อาเหลือง พี่ป้าน้าอา ปั้นมณี ชวดตาน้อย

คิดถึงแม่กลับบ้านบางบ่อ 3/15: เดินเยี่ยมญาติ ป้าง่วนแก่มาก อาเหลือง พี่ป้าน้าอา ปั้นมณี ชวดตาน้อย

บางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ คือบ้านเกิดของผม mr.hotsia ที่ผูกพันกับวิถีชีวิตริมคลองและความอบอุ่นของครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก ครั้งนี้ผมกลับมาเยี่ยมบ้าน บรรยากาศที่นี่ยังคงเรียบง่ายและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของอดีตที่ยังหลงเหลืออยู่ในทุกซอกมุม หมู่บ้านริมน้ำที่ยังคงใช้ชีวิตแบบพึ่งพาแม่น้ำคลองเหมือนสมัยก่อน แม้โลกจะหมุนไปไกลแค่ไหน แต่น้ำใจของคนบางบ่อยังคงเหนียวแน่นเหมือนเดิม

วันแรกที่กลับถึงบ้าน ผมตั้งใจจะเดินเยี่ยมญาติพี่น้องที่แสนอบอุ่น ไม่ว่าจะเป็น ป้าง่วนที่แก่มากแล้วแต่ยังคงหัวเราะร่าเริง อาเหลืองที่เป็นเหมือนพี่ชายคนโตของบ้าน รวมถึงพี่ป้าน้าอาและชาวชุมชนที่รักใคร่กันดุจญาติสนิท การได้พูดคุยและฟังเรื่องราวชีวิตของแต่ละคน ทำให้ผมได้ซึมซับความเป็นบ้านบางบ่ออย่างลึกซึ้งขึ้นไปอีก

ป้าง่วนเล่าให้ผมฟังถึงอดีตที่บางบ่อเคยรุ่งเรืองกับการทำนาและการเลี้ยงปลาสลิดที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศ ปลาสลิดบางบ่อไม่ใช่แค่ของกิน แต่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมากว่าร้อยปี ผมเองก็เคยว่ายน้ำและเล่นกับปลาสลิดในคลองบ้านระกาศที่เป็นคลองหลักของอำเภอแห่งนี้ ปลาสลิดบางบ่อ ที่นี่อ้วนจ้ำม่ำและมีรสชาติพิเศษ เพราะน้ำกร่อยที่มีไรแดงซึ่งเป็นอาหารโปรดของปลา ทำให้เนื้อปลามีความหอมหวานและอร่อยจนเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก

ระหว่างเดินเยี่ยมญาติ ผมได้แวะที่บ้านของปั้นมณีและชวดตาน้อย สองพี่น้องที่รักษาวิถีชีวิตแบบดั้งเดิม ช่วงนี้ตลาดเก่าในบางบ่อยังคงมีชีวิตชีวา แม้ว่าจะไม่ได้คึกคักเหมือนสมัยก่อน แต่ยังสามารถหาของกินของใช้ที่เป็นเอกลักษณ์ได้ไม่ยาก ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี ที่อยู่ไม่ไกลจากบางบ่อ ก็เป็นตัวอย่างของตลาดชุมชนริมคลองที่ยังคงรักษารูปแบบดั้งเดิมไว้ได้อย่างดี ที่นี่เต็มไปด้วยร้านขายของชุมชนเก่าแก่ ทั้งของกิน ขนมไทย เครื่องใช้ รวมถึงร้านขายยาและหมอชาวบ้านที่ยังคงให้บริการเหมือนสมัยก่อน

การเดินทางกลับบ้านครั้งนี้ ผมยังได้มีโอกาสพูดคุยกับผู้เฒ่าผู้แก่เรื่องวิถีชีวิตในอดีตที่เกี่ยวข้องกับการใช้เรือเป็นพาหนะหลักในการเดินทางและค้าขายในคลองสำโรงและคลองย่อยต่างๆ ซึ่งเป็นเส้นเลือดใหญ่ของชาวบางบ่อ การที่ถนนเข้าถึงมากขึ้นทำให้การใช้เรือลดลง แต่ก็ยังมีบางตลาดที่รักษาวิถีชีวิตริมคลองไว้อย่างเหนียวแน่น เช่น ตลาดบางบ่อที่ยังคงอยู่ในความทรงจำของคนรุ่นเก่า

หนึ่งในกิจกรรมที่ผมไม่พลาดเมื่ออยู่บ้านคือการแข่งดักปลาไอ้โง่ ซึ่งเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านที่สืบทอดมานาน ที่นี่ใช้ “ไอ้โง่” มาดักกุ้งและปลาในนากุ้งที่เลี้ยงควบคู่กับปลาชนิดอื่นๆ ผมเคยมีประสบการณ์ดักปลาแข่งกับเพื่อน ๆ อย่างอันเน่อ ที่บางบ่อ แข่งดักไอ้โง่มิสเตอร์ฮ๊อตเซีย อันเน่ออนทัวร์ บางบ่อ ซึ่งเป็นความสนุกที่ผสมผสานระหว่างการใช้ทักษะและความรู้เรื่องธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง

นอกจากนี้ในวันว่าง ผมมักจะนึกถึงเมนูโปรดที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็ก หนึ่งในนั้นคือผัดกะเพราแบบฉบับบ้านเกิดของผม ซึ่งมีรสชาติเผ็ดร้อน หอมกะเพรา และใส่สมุนไพรไทยที่พ่อผมเคยใส่ลงไป เช่นผิวมะกรูดและเครื่องเทศบางอย่าง ผมเคยทำซอสกะเพราสะใจที่ถ่ายทอดประสบการณ์นี้ออกมา เพื่อให้ทุกคนได้ลองชิมรสชาติแบบบ้านบางบ่อแท้ ๆ ซอสกะเพราสะใจ โดย Mr.hotsia ที่ผมภูมิใจนำเสนอ

การได้กลับบ้านบางบ่อครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็นการเยี่ยมญาติพี่น้อง แต่ยังเป็นการเชื่อมโยงกับรากเหง้าของตัวเอง รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของชุมชนและวิถีชีวิตที่ยังคงเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ แต่มั่นคง ผม mr.hotsia เชื่อว่าที่นี่คือแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมที่สำคัญของสมุทรปราการ และยังคงรอให้นักเดินทางที่รักความจริงใจและความเรียบง่ายได้มาสัมผัสด้วยตัวเอง

ถ้าใครสนใจอยากรู้จักวิถีชีวิตในบางบ่อมากขึ้น ลองแวะชมตลาดเก่า ตลาดริมคลอง หรือแม้แต่ร่วมกิจกรรมดักปลาไอ้โง่ ดูจะเป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้ง่าย ๆ ในเมืองใหญ่ และอย่าลืมลองชิมปลาสลิดบางบ่อที่ขึ้นชื่อของดีเมืองนี้ รับประกันว่ารสชาติจะตราตรึงใจไม่แพ้ความอบอุ่นของคนที่นี่แน่นอนครับ

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมและเรื่องราวอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับบางบ่อและสมุทรปราการ สามารถติดตามได้ที่ ปลาสลิดบางบ่อ และ ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี ที่ผมเคยเขียนไว้เช่นกันครับ

แล้วพบกันใหม่ในการเดินทางครั้งต่อไปของ mr.hotsia ครับ ขอบคุณที่ติดตามและเดินทางไปด้วยกันครับ