คิดถึงแม่กลับบ้านบางบ่อ 7/15: ทางตัน! เรื่องจริงของชาวคลองวันนี้ ผักตบชะวาคอสะพาน

คิดถึงแม่กลับบ้านบางบ่อ 7/15: ทางตัน! เรื่องจริงของชาวคลองวันนี้ ผักตบชะวาคอสะพาน

บางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ บ้านเกิดของผม mr.hotsia ที่ผูกพันกับสายน้ำคลองสำโรงมายาวนาน วันนี้ผมกลับมาอีกครั้ง พร้อมเรื่องเล่าจากสนามจริงที่ไม่ธรรมดา เรื่องราวของคลองบางบ่อที่ผมเติบโตมาพร้อมกับปลาสลิดที่เลื่องชื่อ และวิถีชีวิตที่เคยเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นของชาวบ้านริมคลอง วันนี้กลับกลายเป็นทางตันที่ไม่ใช่แค่เรื่องของเรือที่สัญจรไม่ได้เท่านั้น แต่ยังเป็นปัญหาที่สะท้อนความเปลี่ยนแปลงในชุมชนอย่างลึกซึ้ง

ผมนั่งเรือเล็กพายไปตามคลองสำโรงที่เชื่อมต่อกับแม่น้ำบางประกง เส้นทางที่เคยเป็นเส้นเลือดใหญ่ของชาวบ้าน บัดนี้กลับถูกปกคลุมด้วยดงผักตบชวาอย่างหนาแน่น กอผักตบชวาที่ขึ้นปกคลุมจนชิดคอสะพานบางแห่ง ทำให้เรือไม่สามารถผ่านไปได้ สภาพแบบนี้ทำให้ผมนึกถึงตลาดเก่า 150 ปี บางพลี ที่อยู่ไม่ไกลนักซึ่งยังคงรักษาความเป็นตลาดโบราณริมน้ำเอาไว้ได้อย่างน่าทึ่ง ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี นั้นเป็นตัวอย่างของการปรับตัวและการอนุรักษ์วิถีชีวิตริมคลองที่ยังมีลมหายใจ แต่ที่บางบ่อกลับเต็มไปด้วยความท้าทายใหม่ๆ ที่รอการแก้ไข

ผักตบชวาที่รกครึ้มไม่ได้เป็นแค่เรื่องความสวยงามที่หายไป มันส่งผลกระทบต่อวิถีชีวิตของชาวบ้านที่พึ่งพาน้ำและคลองเป็นชีวิตจิตใจ ชาวบ้านบางบ่อจำนวนมากยังคงทำการประมงเลี้ยงปลาสลิดที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศและต่างประเทศ ปลาสลิดบางบ่อที่ผมเคยว่ายน้ำเล่นในคลองบ้านระกาศสมัยเด็กๆ นั้นมีรสชาติอร่อยเป็นเอกลักษณ์เพราะน้ำกร่อยในคลองที่เอื้อต่อการเกิดไรแดง อาหารโปรดของปลาสลิด ปลาสลิดบางบ่อ ที่ผมเคยเล่าให้ฟังในบทความก่อนหน้านี้

แต่เมื่อคลองเต็มไปด้วยผักตบชวา การไหลเวียนของน้ำลดลง ส่งผลให้คุณภาพน้ำแย่ลงตามไปด้วย มันเหมือนกับการปิดทางเดินสำคัญของวิถีชีวิตชาวคลองที่เคยพึ่งพากันมาอย่างยาวนาน ผมเห็นเรือชาวบ้านต้องเปลี่ยนเส้นทางต้องวกกลับ เพราะไม่สามารถผ่านคอสะพานที่ถูกปกคลุมด้วยผักตบชวาได้ สะพานไม้ที่เคยเป็นจุดเชื่อมระหว่างสองฝั่งคลอง กลับกลายเป็นกับดักที่ไม่มีทางออก

ในอดีตชาวบ้านบางบ่อเดินทางด้วยเรือเป็นหลัก จะไปตลาด ซื้อของ หรือแม้แต่ไปวัดหลวงพ่อโตบางพลีใหญ่ก็ต้องใช้เรือพายผ่านคลองสายนี้ ชุมชนริมคลองจึงมีความสัมพันธ์แนบแน่นกับน้ำและเรือที่เป็นทั้งพาหนะและแหล่งอาหาร แข่งดักไอ้โง่มิสเตอร์ฮ๊อตเซีย อันเน่ออนทัวร์ บางบ่อ ที่ผมเคยมีประสบการณ์สนุกสนานกับการดักปลาในคลองบ้านผมเอง ยังสะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตที่ผูกพันกับสายน้ำได้เป็นอย่างดี

แต่วันนี้ สภาพคลองที่เปลี่ยนไปทำให้ต้องตั้งคำถามว่า เราจะรักษาวิถีชีวิตเหล่านี้ไว้ได้อย่างไร? การจัดการผักตบชวาที่ขึ้นอย่างรวดเร็วต้องได้รับความสนใจจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและชุมชน เพื่อช่วยกันฟื้นฟูคลองให้กลับมาใสสะอาดและใช้ประโยชน์ได้เหมือนเดิม

ผม mr.hotsia ที่แม้จะเดินทางไปหลายจังหวัดและประเทศต่างๆ แต่หัวใจยังคงผูกพันกับบ้านเกิดบางบ่อเสมอ ผมขอเชิญชวนทุกคนที่สนใจในประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และธรรมชาติริมคลอง มาติดตามเรื่องราวและช่วยกันรักษาคลองสำโรงแห่งนี้ไว้ให้รุ่นหลังได้เห็นความงดงามและความมีชีวิตของชุมชนที่นี่

ใครที่อยากสัมผัสบรรยากาศตลาดริมน้ำแบบเก่าๆ ผมแนะนำให้ไปเยือน ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี ที่ยังคงรักษาเสน่ห์ของตลาดโบราณเอาไว้ รวมถึงลองชิมปลาสลิดบางบ่อที่ขึ้นชื่อ ปลาสลิดบางบ่อ ซึ่งเป็นตำนานที่ผมภูมิใจนำเสนอ

สำหรับเรื่องราวผักตบชวาในคลองบางบ่อที่ผมถ่ายทอดใน วิดีโอ คิดถึงแม่กลับบ้านบางบ่อ 7/15: ทางตัน! เรื่องจริงของชาวคลองวันนี้ ผักตบชะวาคอสะพาน จะทำให้คุณเห็นภาพชัดเจนถึงปัญหาที่ชาวบ้านกำลังเผชิญ พร้อมกับความหวังที่จะฟื้นฟูคลองให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

สุดท้ายนี้ ผม mr.hotsia อยากบอกว่า บ้านเกิดที่แม้จะเปลี่ยนแปลงไปบ้างตามกาลเวลา แต่ความรักและความผูกพันยังคงอยู่เสมอ และผมจะยังคงเดินทางกลับมาเล่าเรื่องราวที่เป็นจริงจากสนามจริงให้ทุกคนได้รู้จักและเข้าใจในวิถีชีวิตของชาวคลองบางบ่ออย่างแท้จริง