พะเยา เที่ยวโฮมสเตย์บ้านฮวก ตลาดชายแดนบ้านฮวก

เที่ยวโฮมสเตย์บ้านฮวก ตลาดชายแดนบ้านฮวก เที่ยวบ้านฮวก http://www.hotsia.com > เที่ยวโฮมสเตย์บ้านฮวก ตลาดชายแดนบ้านฮวก มิสเตอร์ฮ๊อตเซียเที่ยวในเมืองพะเยาและอื่นๆ ล่องเรือชมบัวกว๊านพะเยา กาละแมโบราณเชียงคำ จุดชมวิวกว๊านพะเยา ถนนคนเดินกว๊านพะเยา หลวงพ่อกามเทพวัดนันตาราม ตะลุยเดี่ยวเที่ยวโฮมสเตย์ โฮมสเตย์ชาวเมี่ยว ( เย้า ) จับผึ้งป่ากินผึ้งป่าที่บ้านผาแดง หุบเขาโอโซนบ้านฮวก #1 โฮมสเตย์หุบเขาโอโซนบ้านฮวก 2

เป็นจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับแขวงไชยบุรี สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) รวมระยะทางแนวชายแดนติดต่อทั้งสิ้นประมาณ 36 กิโลเมตร โดยมีพื้นที่ติดกับ อำเภอเชียงคำ 16 กิโลเมตร กิ่งอำเภอภูซาง 20 กิโลเมตร สภาพพื้นที่ชายแดนส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีช่องทางธรรมชาติที่เหมาะสมกับการค้าชายแดนซึ่งเป็นช่องทางที่ประชาชนทั้งสองประเทศใช้เป็นเส้นทางสัญจรเข้า-ออก คือ "กิ่วหก" บริเวณบ้านฮวก หมู่ที่ 3 ตำบลภูซาง กิ่งอำเภอภูซาง

อดีตเมื่อปี 2537 ได้มีการเปิดจุดผ่อนปรนชายแดนที่กิ่วหก บ้านฮวก เพื่อให้ประชาชนทั้งสองประเทศได้ติดต่อสื่อสารทำการค้าต่อกันและได้มีการปรับเปลี่ยนสภาพภูมิทัศน์ในเวลาต่อมา บ้านฮวก คือ จุดทำการค้าชายแดนในขณะนี้ เป็นเพียงจุดผ่อนปรนยังไม่เป็นด่านถาวร ที่ผ่านมาไม่มีเจ้าหน้าที่ศุลกากร เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองตลอดจนหน่วยงานราชการที่เป็นแนวร่วมในการดูแลจุดนี้เข้ามาประจำ

ขณะนี้ทางกรมการผังเมืองได้วางโครงการจัดทำผังเมืองตลาดชายแดนบ้านฮวก เพื่อจัดระบบการค้า สถานที่ราชการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเป็นที่เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว ปัจจุบันประชาชนทั้งสองประเทศดำเนินการค้าขายภายใต้ข้อตกลงที่จังหวัดพะเยาและแขวงไชยบุรี สปป.ลาวทำการบันทึกการประชุมคณะกรรมการร่วมมือรักษาความสงบเรียบร้อยตามแนวชายแดนไทย-ลาว จังหวัดพะเยา, สปป.ลาว-ไทย แขวงไชยบุรี เมื่อปี 2538 ทุกวันที่ 10 และ 30

ของทุกเดือน จะมีการเปิดตลาดนัดชายแดนเพื่อเป็นการสนับสนุนการค้าชายแดน มีประชาชนมาทำการค้าประมาณวันละ 600-700 คน ทำให้ประชาชนจาก สปป.ลาวต้องมารอทำบัตรผ่านแดนตั้งแต่เวลา วันนี้ผมตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะมาเดินชมตลาดชายแดนบ้านฮวก ในช่วงเช้านั้นจะมีชาวม้งลงมาจากเขาจำนวนมากเพื่อจะมาซื้อของและขายของ ส่วนชาวลาวที่ต่อแถวทำบัตรเข้าไทยตั้งแต่เช้านั้น จะเปิดด่านให้เข้ามาไทยตอนแปดโมงครึ่ง ในช่วงเช้าที่ผมไปเดินเล่น

ก็จะเจอแต่คนไทย และชาวม้งมาขายของเป็นส่วนใหญ่ ที่บ้านฮวกนี้อากาศดีตลอดทั้งปี ไม่มีร้อนจะเย็นสบายตลอดปี เช้าวันนี้ช่วงต้นเมษายน ถึงขั้นหนาวต้องใส่เสื้อกันหนาวกันเลยครับ เสน่ย์ของตลาดชายแดนบ้านฮวกที่ผมเห็นน่าจะเป็นของจากประเทศลาวที่เอามาขาย และของจากม้งที่นำมาขาย ซึ่งไม่ค่อยได้พบเห็นที่ไหนมาก่อน อย่างวันที่ผมไป ซึ่งผู้ขายชายม้งนำวางขาย เป็นจู๋เสือตากแห้งนะครับ ไม่ใช่สดๆ

ผมถามราคาเขาดูหากจำไม่ผิดก็หลายพันบาท เขาบอกว่าหายาก ส่วนใหญ่แล้วจะซื้อไปเพื่อดองยากินกันว่ากันว่าสรรพคุณของจู๋เสือเนี่ยจะเพิ่มกำลังทางเพศ และนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของการทำให้เสือสูญพันธุ์ไปเรื่อยๆ อีกอย่างที่ผมไปพบเข้าที่บ้านฮวกคือ บ่างเป็นสัตว์ป่าหายากอีกชนิดหนึ่ง บ่างสามารถร่อนมาจากที่สูงได้เหมือนกระรอกบินที่ตัวโตๆ เมื่อพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้า หรือ ยามโพล้เล้

บ่างจะแสดงพฤติกรรมชวนสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง คือ บ่างจะออกมาจากที่หลบนอน แล้วห้อยตัวลงมาคร้ายค้างคาว โดยใช้เท้าหลังทั้งสองเกาะกิ่งไม้ แล้วทิ้งลำตัวห้อยลงมาในแนวดิ่ง ส่วนหัวและเท้าหน้าจะม้วนงอเข้าหาลำตัว (หากมองผิวเผินจะเหมือนค้างคาวแม่ไก่กำลังห้อยหัวมาก) พฤติกรรมนี้ยังหาข้อสรุปไม่ได้ชัดเจน บ่างจะห้อยตัวเช่นนี้ไปจนกว่าแสงสุดท้ายจะลับขอบฟ้าไป บ่างที่มาขายที่ตลาดชายแดนบ้านฮวกวันนี้เราพบสองตัว

แม่ค้าบอกว่ามีคนลาวมาฝากขาย ตัวละไม่กี่ร้อยบาท บ่างที่เราเห็นได้ถูกย่างมาเรียบร้อยแล้ว นั่งช่วยชาวบ้านขายน้ำผึ้ง บ่างโบราณที่บ้านฮวก ส่วนอื่นๆที่น่าสนใจ ก็เป็นของป่า พืชป่าสมุนไพรป่า ซึ่งชาวเขาจะนำมาขาย ส่วนของกินทั่วๆไป ผมก็ได้ไปลองชิม ซึ่งหลังจากชิมแล้ว ผมว่าคล้ายๆ ข้าวต้มมัด ที่ไม่ได้ใส่น้ำตาล ช่างจืดจริงๆ แต่ก็อย่างว่าครับ เรื่องอาหารการกินเนี่ย อยู่ที่อร่อยถูกปากคุ้นเคยมาตอนเด็กๆแบบไหน ตอนโตก็อยากจะกินแบบนั้น

เนื่องจากผมมาอยู่มาพักโฮมสเตย์ที่นี่ เลยได้รู้จักชาวบ้านหลายคน ก็ได้มีโอกาสไปช่วยเขาขายน้ำผึ้งป่า ซึ่งที่หมูบ้านฮวกนี้ จะมีพรานผึ้งอยู่หนึ่งคน เขาจะหาผึ้งมาและเอาน้ำผึ้งขาย พรานผึ้งที่นี่ใช้ชุดกันผึ้งในการไปหาผึ้ง มีหมวกและชุดคลุมอย่างดีไม่ต้องกลัวผึ้งต่อย ต่างจากที่เผ่าเมี่ยนที่เราไปเจอที่ไม่มีชุดป้องกันใช้ฝีมือล้วนๆ ผมก็ช่วยเขาตะโกนขายอยู่พักหนึ่ง ขายไม่ได้เลยสักขวดเดียว แต่ก็มีคลิปมาฝากเพื่อนกันอีกแล้ว

ชาวบ้านฮวกยิ้มแย้มแจ่มใสเป็นมิตรกับนักท่องเที่ยวอย่างมาก ช่วงผมขายน้ำผึ้ง ป้าบัวที่เคยคุยกัน ยังอุตส่าห์ไปหาอาหารเลี้ยงผมอีก 1 มื้อ ก่อนที่ผมจะเดินทางกลับจากบ้านฮวก และยังผูกข้อมืออวยพรผมอีกด้วย ขอขอบคุณคุณป้าบัวมา ณ. ที่นี้ด้วย กิจกรรมวันนี้ของผมนอกจากเดินเที่ยวตลาดแล้ว ยังออกไป กับพี่พายัพด้วย แต่เสียดายไม่ได้ เพราะมันอยู่ลึกเกินไป พี่พายัพจึงต้องกลับมาเอาเบ็ดตุ่นไปดัก

ตุ่นเป็นอาหารชั้นดีของชาวบ้านที่นี่ แต่นับวันจะหายากไปทุกทีแล้ว การมาเที่ยวตลาดชายแดนบ้านฮวก ได้พักกับชาวบ้าน เที่ยว ทำอาหาร ได้รู้ถึงชีวิตชาวบ้าน ผมรู้สึกมีความสุขมาก อยากแนะนำให้ใครก็ตาม ที่มาเที่ยวภูชี้ฟ้า อย่าลืมแวะเที่ยว " หุบเขาโอโซนบ้านฮวก " ก่อนกลับ 1 หนึ่งคืนนะครับ การดักตุ่นของพี่พายัพ ผมยังมีร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋นยาจีน ร้านรสเด็ด ที่บ้านฮวกแนะนำ

อีกหนึ่งตอน ก่อนที่ผมจะเดินทางไปเชียงของไปหาพักบ้านไทยลื้อที่นั่น ตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1021 ระหว่างเชียงคำ-เชียงราย แยกขวามือที่บ้านสบบงไปตามทางหลวงหมายเลข 1093 ไปถึงบ้านฮวก หรือแยกขวามือที่โรงเรียนภูซางตามเส้นทางของ รพช.ก็จะถึงบ้านฮวก ขอขอบคุณข้อมูลส่วนหนึ่งจาก ติดต่อพักโฮมสเตย์หุบเขาโอโซนบ้านฮวก คุณลุงบุญยืน เข็มทอง บ้านฮวก ม. 3 ต.ภูซาง อ.ภูซาง ( คุณลุงที่ขับรถรับผมมาจากเชียงคำ )

เด็กม้งขายผักที่ตลาดชายแดนบ้านฮวก ชาวม้งมาขายของแต่เช้า วิวมุมหนึ่งของตลาดชายแดนบ้านฮวก มักรีผลขายแพงมากที่บ้านฮวก ดักแด้จั๊กจั่นหลังทอดแล้วผมได้กินก่อนกลับพอดีครับ ประตูสู่อินโดจีนบ้านฮวก ลูกท้อมีขายที่ตลาดชายแดนบ้านฮวก 1 ป้าบัวเลี้ยงข้าวอีกหนึ่งมือและผูกข้อมือก่อนกลับ

วิดีโอที่เกี่ยวข้อง